INTERVIEW - Céline van Gerner wil terug naar de top

Emmeloord

Céline van Gerner is na veel blessureleed weer op de weg terug. Op verzoek van De Noordoostpolder blikt ze terug op 2015 en vooruit op het nieuwe jaar, een heel belangrijk sportjaar (Olympische Spelen) voor de topturnster uit Emmeloord.

Hoe zou je het sportjaar 2015 voor jezelf omschrijven? 2015 had een goede eerste helft van het jaar. Met als hoogtepunt een medaille op de European Games. Helaas raakte ik daarna geblesseerd, waardoor ik het WK moest missen. Wat voor blessure heb je en hoe staat het nu met je herstel? Ik heb een hamstringblessure. Gelukkig ben ik heel ver in het herstel, alleen het allerlaatste ‘stukje blessure’ blijft nog hangen. Maar in principe kan ik alles weer doen. Ik bouw het goed gedoseerd op. Tot nu toe ben ik erg tevreden over mijn progressie. Wat is er misgegaan na Londen 2012? Allereerst scheurde ik mijn enkelbanden in mijn rechtervoet vlak na Londen volledig af. De vermoeidheid van met name het laatste jaar richting de spelen kwam er tijdens die blessure pas heel erg uit. Ik heb het toch weer weten op te pakken, maar in de zomer van 2013 moest ik opnieuw onder het mes. Oorzaak was eenzelfde soort stressfractuur in mijn voet, die ik drie jaar ervoor al in mijn andere voet had gehad. Hier stond een lang herstel voor. Ik raakte steeds meer gefrustreerd, omdat ik zo graag weer echt wilde turnen. Toen heb ik eind 2013 besloten er maar even echt uit te gaan om goed te kunnen herstellen, zowel mentaal als fysiek. In mei 2014 voelde het weer goed om te gaan turnen. Turnen verleer je niet, maar als je niet fit bent of zelfs een tijd eruit geweest bent, kost het heel veel tijd om weer op niveau terug te komen. Ben je wel een moedeloos geweest het afgelopen jaar? Dat je dacht: ik geef het op, dit komt niet meer goed. Nee. Hoe zien de komende maanden voor jou eruit? Welke wedstrijden liggen er in het verschiet? De komende maanden staan vooral in het teken van trainen. Het is echt een trainingsperiode. Mijn eerste serieuze wedstrijd is rond maart, april. Verder gebruik ik deze maanden nog om iets nieuws te leren of in te bouwen in mijn oefeningen. Hoe vind je het dat je weer genomineerd bent voor Sportvrouw van het Jaar? Voor jou toch een beetje gewoon geworden of niet? Haha, eigenlijk had ik er helemaal niet meer over nagedacht. De laatste twee maanden zijn zo druk geweest. Met onder andere een trainingsweek in Amerika, trainingsstages in Heerenveen met de selecties bij elkaar en het Univé Gymgala. Je wilt per se naar Rio. Hoe groot is de kans dat je mag afreizen naar Brazilië? Hoe wordt de selectie bepaald? De hele procedure is nog niet helemaal rond, maar het ziet er naar uit dat de Nederlandse kampioenschappen tevens als kwalificatiemoment gebruikt worden. Een tweede moment zal dan nog volgen. Uiteindelijk zullen vijf turnsters afreizen naar Rio. Hoe ervaar je de toegenomen concurrentie nu Nederland zich heeft gekwalificeerd voor de OS zonder jouw inbreng? Dat de gehele Nederlandse selectie vooruitgegaan is, zeker vergeleken met enkele jaren geleden, daar kun je niet meer omheen. Je moet tegenwoordig hard vechten voor je plekje. Eigenlijk maakt dat het turnen weer heel mooi. Wat is het belangrijkste waar je nog aan moet schaven om weer volop in de top mee te kunnen doen? Eigenlijk valt voor mij op alle toestellen nog winst te boeken, maar met name op brug en vloer. In Londen heb ik het maximale uit mijzelf gehaald. In Rio hoop ik dat te evenaren, om daar weer het maximale uit mijzelf te kunnen halen. Wat is je ‘heilige’ doel voor 2016? Wanneer is dat sportjaar voor jou geslaagd? Eigenlijk wat ik hiervoor al zeg: in Rio het maximale uit mijzelf te kunnen halen. Waar mij dat gaat brengen, gaan we dan wel zien. Mijn doel is om, na alles wat de afgelopen jaren heeft gespeeld, het maximale eruit te halen, in Rio weer tussen de wereldtop te staan. Tekst Harry de Ridder

Auteur

Redactie