Eigenheid van Emmeloord

Emmeloord

 Op de derde openbare bijeenkomst over het Open Planproces in december werd aan inwoners onder andere gevraagd of ze vinden dat een voorstel voor centrumvernieuwing recht moet doen aan de eigenheid van Emmeloord en aan welke sfeer men daarbij denkt.

   

Wat inwoners willen

  Aan tien tafels in de Beurszaal van ‘t Voorhuys inventariseren leden van de projectgroep welke thema’s bezoekers belangrijk vinden en welke beelden men associeert met het centrum. Als handvat voor gesprek liggen fotoreeksen op tafel gerangschikt op thema’s: Groen, Wonen, Horeca, Winkels, Parkeren, Pleinen en Eigenheid Sfeer.   Het is niet ongebruikelijk om bij presentaties van schetsontwerpen of beeldkwaliteitplannen de database referentiebeelden open te trekken om het publiek alvast te enthousiasmeren voor een nog uit te voeren plan. Waar nu nog kaalslag is, is in de toekomst een park met volgroeide bomen; zeg daar maar eens nee tegen. Echter, bij het gebruik van referentiebeelden als middel voor opiniepeiling zijn kanttekeningen te plaatsen.   Het specifieke aanbod van geselecteerde foto’s kan namelijk makkelijk meningen beïnvloeden. Een specifieke vraagstelling kan specifieke reacties genereren. Als dan vervolgens het proces van verwerken en van weging van opgeroepen reacties onnavolgbaar is, met welk recht mag de uitkomst van die tafelgesprekken dan representatief genoemd worden voor ‘wat inwoners willen’?

Las Vegas in Emmeloord

  Om te bepalen wat inwoners associëren met ‘Eigenheid Sfeer’ van het gewenste nieuwe centrum bevat de bijbehorende reeks foto’s onder andere die van een fontein. Deze is onderdeel van de watershow voor Hotel Bellagio in Las Vegas. De aanleg ervan kostte 40 miljoen dollar, het waterbassin is 3,6 hectare groot. Die fonteinfoto associëren bezoekers met de eigenheid van Emmeloord, zo blijkt uit gespreksverslagen. Mag de projectgroep nu in een eindrapport concluderen dat een fontein gewenst is omdat die aansluit bij de eigenheid en sfeer van Emmeloord?   Dat zie ik dan graag als stelling onderbouwd. Het zou toch vreemd zijn om aan vrijblijvend gebabbel over willekeurige foto’s waarde toe te kennen in het kader van opiniepeiling? Nog veel vreemder is het dat de projectgroep niet gewoon de gemeentelijke visie op de eigenheid en de sfeer van Emmeloord presenteert. Die visie heeft de gemeente namelijk afgelopen jaren, samen met woningcorporatie Mercatus, op gewetensvolle wijze gevormd.

Waar blijft het DNA van Emmeloord?

  “Pouderoyen, één van de ontwerpers van Emmeloord, heeft in een van zijn schetsen van Emmeloord een stad met Hollandse grachten à la Leiden gemaakt. Ruim 50 jaar later presenteert Emmeloord zich vrij bescheiden. Het benadrukken van in het verleden geschetste en tegenwoordig gewenste en benodigde stedelijkheid is onze ambitie voor de toekomst. Met trots presenteren we daarom “De Noordoostpolder-stad Emmeloord, DNA van een polderstad als inspiratie voor de toekomst”. In dit boek gaan we in op vragen als: Hoe kunnen we de kwaliteiten van onze stad beter benadrukken en tegelijkertijd meer allure geven? Wat is daar voor nodig? Maar ook hoe blijft Emmeloord, Emmeloord, wat is haar DNA?”, aldus het Voorwoord van een boek waarvan de inhoud op een gemeentelijke website inzichtelijk staat weergegeven. Met een uitgebreid menu met informatie over zorgvuldig onderzoek en navolgbare bevinding. Bijvoorbeeld over de voor Noordoostpolder karakteristieke groenstructuur en de wijk-, buurt-, dorpsbrinken. En over de stadsbrink: De Deel. Hóe wordt dit stads-DNA een inspiratie voor de drie toekomstscenario’s?

Samen een plan maken

  Vooraf geen enkel toetsingskader stellen, geen plan van aanpak hebben, geen voorwaarden stellen aan het eindproduct (behalve dat het drie scenario’s moeten zijn), dat kenmerkt blijkbaar een “open” planproces. Maar om een planproces open in te gaan, hoef je toch niet met niets te beginnen? Of uit te nodigen gezond verstand over boord te zetten? Of zorgvuldige professionele visievorming buiten beschouwing te laten? Komt de intentie van een open planproces om ‘samen’ een plan te maken erop neer dat de inwoners die het hardst roepen gaan bepalen hoe het centrum van Emmeloord eruit gaat zien? Gaan de meeste stemmen gelden? In dat geval zeg ik als inwoner: laat dat ‘samen’ maar zitten en doe mij maar direct een plan van de tekentafel om wat van te vinden. Gelukkig zal het zo’n vaart niet lopen met de invloed van wat u en ik hebben geroepen. We moeten formeel alleen wel wat geroepen hebben, zodat bij de verdere echte besluitvorming aangetoond is dat inwoners zeer nauw betrokken zijn geweest.

Lat mag wat hoger

  Er komt nog een laatste bijeenkomst en een finale stemronde voordat de gemeenteraad zich over de drie scenario’s gaat buigen. Benieuwd of we als inwoners na het uitputtend geven van informatie in diverse vragenrondes alsnog ook eens informatie krijgen. Dat er iets uitgelegd wordt over de manier waarop inbreng wordt gewogen. Of over iets dat bepalend voor je mening over een scenario kan zijn. Bijvoorbeeld: hoeveel hoogwaardiger kan openbare ruimte worden ingericht met groen of als verblijfsplek als je niet kiest voor een fontein? Omdat dan namelijk het jaarlijkse budget dat nodig is voor onderhoud- en energiekosten kan worden aangewend voor die hoogwaardigheid. Wat zijn de beheerskosten van een beetje fontein? Dat is het soort informatie waar we wat aan hebben. Dus projectgroep, leg de communicatielat wat hoger. Stop verder vragen, ga eerst eens vertellen. Helga Wiedijk          

Auteur

redactie