STOPPELS | Later is nu!

Emmeloord

Parijs, januari 2016: met vrouw, dochters en aanhang een familie-uitje in de stad die in 2015 volop in de belangstelling was. Meestal negatief en angstaanjagend, maar in de eerste weken van december 2015 toch ook met goed nieuws en hoop. Op 12 december was de “wereld” eruit: een gezamenlijke afspraak om de temperatuurstijging aan het eind van onze eeuw te beperken tot maximaal 2 graden en liever nog tot 1,5 graad. Om dat te bereiken wordt een klemmend beroep gedaan op landen en burgers om nu eindelijk eens serieus werk te maken van de overstap naar duurzame, hernieuwbare energie.

Nu is het vaak bij grote, mondiale vraagstukken zo dat we nogal eens geneigd zijn om ons te verschuilen achter opmerkingen als “daar kan ik toch niks aan doen” of “laten eerst de anderen maar eens wat doen”.  We beginnen nog maar mondjesmaat te beseffen dat we ons lot – en dat van de aarde en alle daarop levende mensen, dieren en planten – wel degelijk in eigen handen kunnen nemen. Dat we met ons allen een omslag, een transitie, kunnen en moeten maken naar een nieuwe vorm van leven en samenwerken. Transitie: als je dat woord een paar keer uitspreekt krijgt het eigenlijk een heel mooie en uitdagende klank. Het gevoel van samen op weg zijn van een bestaande naar een nieuwe situatie, met andere idealen en andere maatschappelijke en economische regels. Hoe dat eindpunt er uit ziet kun je vaak niet helemaal uittekenen, maar de weg daarnaar toe is spannend. Onlangs zei president Obama dat de nu levende generatie de eerste is die daadwerkelijk met de gevolgen van klimaatverandering te maken krijgt en ook de laatste is die daar wat tegen kan doen. Ik moest daaraan denken toen ik op  een gebouw aan de oevers van de Seine de slogan van de klimaatconferentie zag: “Plus tard ca serait trop tard”, hetgeen vrij vertaald betekent “Later zou wel eens te laat kunnen zijn”. Ook in Noordoostpolder zijn tal van mensen en organisaties bezig om elke dag concreet invulling te geven aan die omslag. Denk bijvoorbeeld aan de Pioniers van de Toekomst, de actiegroep Schaliegas Nee of de lokale duurzame energiecoöperatie Energie Pioniers.  Zij vertalen de Franse slogan met de titel van deze column. Albert Klein Tijssink

Auteur

redactie