Flevo Boys: Trots ondanks verlies bekerfinale

Emmeloord

De teleurstelling was groot na de toch wel kansloze nederlaag van Flevo Boys tegen vv Staphorst in de bekerfinale van district Noord (2-0). "Zuur", vindt aanvoerder Arjen Postma, scheidend aanvoerder van de Emmeloorders. "Goal nummer twee lag te snel in het mandje", aldus Wiljan Mossing Holsteyn, die na vier seizoenen vertrekt.

Postma: "We hadden ons de finale natuurlijk heel anders voorgesteld. We hebben er lang naartoe geleefd en dan verprutsen we het binnen vijf minuten. Staphorst is voor ons altijd een lastige tegenstander. Die ploeg speelt heel opportunistisch, hanteert de lange bal. Staphorst speelt met veel power, heeft veel sterke jongens in de ploeg. Dan is het moeilijk om duels te winnen. Alleen als je goed speelt, kun je je onder de druk uit voetballen, maar we speelden slecht. Niemand haalde z’n niveau. Na die 2-0 was het vertrouwen bij ons weg.’ "Ik word speler-coach in mijn eigen dorp, bij Renado, een zondag vierdeklasser. En ik ga eersteklasser Zeerobben trainen en coachen. Ik ben 31 jaar, kan nog gemakkelijk het niveau van de hoofdklasse aan, maar Zeerobben is een ambitieuze club, die graag een stabiele eersteklasser wil worden. Ik krijg de kans van de club om de cursus oefenmeester I te volgen, dus ik stel mijn trainerscarrière voorop. Het niveau bij Renado zal even wennen zijn, maar ik krijg ook wat meer vrije tijd."

Wiljan Mossing Holsteyn

"We gingen goed voorbereid naar Staphorst en kwamen scherp de kleedkamer uit. Maar de afspraken over de dekking werden niet nagekomen en de tweede goal was een fout van de doelman. Dat doet wat met spelers. In z’n totaliteit ben ik tevreden over mijn vier seizoenen bij Flevo Boys. Jammer, dat we in het tweede seizoen geen kampioen van de hoofdklasse zijn geworden. Die titel zat er echt in, maar we hebben er toen niet alles uitgehaald. En nu hadden we voor de tweede keer kans op een prijs en die hebben we ook niet gepakt. Ik hoop dat Flevo Boys hier iets van leert." "We hebben in de afgelopen jaren vaak te kampen gehad met soms langdurig blessureleed. Denk aan Arjen Spaan, Dick Hakvoort en Jarno van der Wal, die er anderhalf jaar is uit geweest. Dat wreekt zich bij een club als Flevo Boys. Maar ik laat een club achter, die een herkenbaar speltype hanteert, dat niet zo makkelijk is uit te voeren. Daar ben ik trots op. Vroeger hanteerde Flevo Boys vaak de lange bal, nu wordt circulatievoetbal gespeeld, waarbij de ploeg dominant in de opbouw probeert te zijn. Op het afscheidsfeestje met spelers, staf en bestuur zijn mooie woorden gesproken. Ik ben zeer tevreden." Harry de Ridder

Auteur

Redactie