STOPPELS | De Golfslag

Emmeloord

Vele landen in de EU kampen met het probleem van vluchtelingen. Zo ook Nederland. Burgers maken zich, terecht, zorgen over de balans in hun leefomgeving. Tegelijkertijd beseffen zij dat de vluchtelingen die hier al zijn huisvesting nodig hebben. Maar liever niet in hun backyard. Zie daar het spanningsveld.

In “De Noordoostpolder” van 1 juni las ik een Open Brief, die de gemeente erop attent maakt dat de Golfslag leegstaat. Nu hebben wij niet het meest vooruitstrevende gemeentebestuur van Nederland, maar ik durf mijn AOW er op te verwedden dat dat hen toch ook al was opgevallen. En dat er gesprekken zijn( geweest) met de Zorggroep over dit onderwerp weten de initiatiefnemers ook dondersgoed. Overbodige brief dus. Bovendien maakt zo’n brief het probleem onderwerp van het politieke debat. Dat is nou net hoe het niet moet. Het lijkt meer op een taaltje van puur politiek correcte zelfbevrediging dan op een goed doordacht plan. Voorts valt het mij op dat geen van de ondertekenaars in de buurt van de Golfslag woont. “Not in my backyard” geldt dus ook gewoon hier. Voorts wordt in de brief gesproken over “geringe” kosten van verbouw. Een ieder die het gebouw een beetje kent weet dat voor het bewoonbaar maken ervan miljoenen nodig zijn. De initiatiefnemer en zijn volgelingen maken zich daarover geen zorgen. Net zomin als hij dat deed in de politiek van toen het ging over De Deel. Dat kostte ons als gemeente ruim 15 miljoen euro. Maar ja, wat is geld…? Verder verwijst de brief naar het EU verdrag over vluchtelingen. Ik verwed er andermaal mijn AOW op dat geen van de ondertekenaars dat verdrag en de voorwaarden erin ooit heeft gelezen. Pure emotie dus. Je zou toch beter verwachten als je al die namen ziet onder die brief. Het zou mooi zijn als al die 150 ondertekenaars hun woning beschikbaar zouden stellen voor 2 of 3 asielzoekers. Dat zou pas een staaltje van echte integratie zijn. Dan zou het probleem direct opgelost zijn. Maar dat gaat natuurlijk niet gebeuren. Not in my backyard! Dan liever voor vele miljoenen in De Golfslag, die voor onze ouderen al onbewoonbaar is verklaard en ontruimd. Ik heb de maand mei grotendeels besteed om met een goede vriend naar Santiago de Compostela te fietsen. Vijftien dagen, 100 kilometer per dag. Geen TV of krant. Alleen jezelf, je fiets, de natuur, de zon, de Franse koolzaadvelden en wijngaarden, de kou, de regen en hagel in de Spaanse hooglanden. Mensen ontmoeten uit alle windstreken der aarde. Slapen in simpele hostels en auberges, 3-gangen pelgrim menu’s eten voor € 8,50, mét een fles wijn. Geen haute cuisine maar gewoon goed eten. Weg van de zin en onzin van alledag. Ook deze onzin. Je gaat als vanzelf terug naar de eenvoud, gezond denken en relativeren. Hoe mooi zou het zijn als de initiatiefnemer en zijn volgelingen dat ook eens zouden doen. Zij zouden weerkeren met een dosis gezond verstand en niet uit pure manifestatie drift het gemeentebestuur in de wielen rijden met hun toch al moeilijke taak het asielzoekersprobleem handen en voeten te geven. Peter N. Blauw

Auteur

redactie