Klinkende start nieuw drafseizoen

EMMELOORD

 De Amboss Polka (versie James Last?) klinkt voor de start van elke koers, de broodjes hamburgers vliegen weg en het publiek gaat staan als de paarden de laatste bocht uit komen. Het drafseizoen in Emmeloord is weer geopend.

Drie woensdagavonden in de zomermaanden is het als vanouds op de drafbaan aan de Sportlaan. De thuispikeurs Bas Crébas en Dennis Minnema kijken er naar uit, net als de vele liefhebbers die voor de gezelligheid komen (praatje, biertje) en natuurlijk om een gokje te wagen. Op de eerste woensdag is het razend druk. Maar liefst 1200 bezoekers verwelkomt het bestuur van de stichting draf- en rensport Emmeloord. ‘Vorig jaar waren het er achthonderd. Een goede start. Zijn we heel blij mee’, zegt Cock Droog. De secretaris is er maar druk mee de hele avond. Waarmee? ‘Kijken of alle sponsors er zijn. Ik vind het leuk om samen met een sponsor de prijzen uit te reiken.’ Eerlijk gezegd is de topdrukte al voorbij als de eerste koersavond een feit is. De voorafgaande weken, dan is het pas druk voor bestuur en vrijwilligers. ‘Twintig ton schelpen gestort tussen de bankjes en de helft van de afrastering vervangen en geschilderd. Een pokkenwerk. Op sommige avonden waren er acht vrijwilligers aan het werk.’ Rond de drafbaan Het gaat goed met de club, die de boel op en rond de drafbaan bestiert. Meer sponsors dan voorheen doen een duit in het zakje en houden zo de prachtige traditie van koersen in Emmeloord in leven. En het bestuur heeft eens kritisch naar de uitgaven gekeken. ‘We hebben aardig geschrapt, waardoor er geld overblijft. Dat is nodig ook om de boel te kunnen onderhouden’, weet Droog, die zich gelukkig prijst met de vrijwilligers, die veel werk verzetten. ‘De laatste drie, vier weken voor de eerste avond zijn we vijf, zes dagen in de week bezig geweest.’ Onderhoud van de accommodatie, waar de nostalgie vanaf druipt, is natuurlijk nodig. ‘Prioriteit 1 zijn de toiletten. Die zijn schoon en netjes, maar heel oud. Dat kost veel geld, zo’n 12.000 euro’, weet de secretaris, die erkent dat onderhoud noodzakelijk is, maar die absoluut niet alles splinternieuw wil hebben. ‘Nee, dat moet je niet doen!’ Het karakter van de drafbaan mag niet worden aangetast. De houten bankjes voor de toeschouwers, de golvende overkapping, de houten ruimtes met loketten: die maken dat de drafbaan in Emmeloord karakter heeft. Twee keer winst De koersen in Emmeloord, een traditie die stamt uit de jaren ’50 van de vorige eeuw, toen Dennis Minnema nog lang niet was geboren. De 26-jarige pikeur mag graag in zijn eigen woonplaats koersen. Vijf keer verschijnt Minnema op de baan, twee keer gaat hij er met de winst vandoor. ‘Ik ben er hier altijd bij. Nee, vijf koersen op één avond, dat is niet zwaar. Op de training ben ik met vijftien paarden bezig.’ Het grasseizoen duurt tot en met september, maar Minnema koerst het hele jaar door, van Groningen tot Alkmaar en van Wolvega tot Duindigt. Dennis Minnema wint dus twee keer, maar dat is geen vanzelfsprekendheid dit seizoen. ‘Het begin was goed, maar we zitten in een grote dip. De paarden, die het moeten doen, doen het niet. Het wil even niet lukken, maar dat komt wel weer goed.’ Gelukkig voor Minnema is er in Emmeloord wel wat te vieren. Maar goed ook. ‘Anders had Dennis niet thuis mogen komen’, zegt z’n vader lachend. En Dennis Minnema bezorgt uw verslaggever ook een geslaagde avond, want twee keer gokken op de Emmeloorder levert twee keer winst op. Een avondje lol en quitte spelen, het kan minder. Harry de Ridder

Auteur

Redactie