Stoppels | Brex-in

Emmeloord

Enige tijd geleden schreef ik in Stoppels over de mogelijke “Brexit” en haalde daarbij de befaamde uitspraak van Cruijff aan: “Er moet wat gebeuren voordat er wat gebeurt”. Nu, het is gebeurd, tegen veler verwachtingen in. Ook de mijne trouwens.

In de jaren ’50 van de vorige eeuw ontstond uit de EGKS de Europese Economische Gemeenschap, de EEG. U leest het goed: “Economische Gemeenschap”. Het doel was vierledig: vrijverkeer van personen, goederen, diensten en kapitaal. Iedereen begreep dat en was er blij mee.

Gaandeweg echter ontstond een Brusselse politieke (én ambtelijke) elite die steeds groter en ingewikkelder werd. De EU werd langzaam een moloch en met de groei van de EU en het Brusselse apparaat groeide ook de aversie bij de bevolking, overal. Het deerde Brussel niet. Het “volk” begreep er tenslotte toch niets van.

Daarmee werd de grondslag gelegd voor het fenomeen Referendum. Eigenlijk een onzinnig instrument in een democratie. Maar als de politieke elite zich zover verwijdert van de realiteit als nu het geval is, dan heeft zij dat aan zichzelf te wijten.

Het is bijna onmogelijk zeer complexe politieke vraagstukken helder aan de kiezer uit te leggen als onderwerp van een referendum, maar de politiek heeft het over zichzelf afgeroepen en moet daar dus mee leven.

Het Britse referendum maakte in ieder geval twee zaken duidelijk. De aversie van de EU burgertegen de elite in Brussel en de incompetentie van de leiding. Ronduit gênant was de reactie van de voorzitter van de Europese Commissie Jean Claude Juncker. Hij beledigde enkele dagen na het referendum de voorman van de Brexit actie, Nigel Farage, openlijk in het Europarlement. “Why are you here, what are you doing here?” Daarna hing hij voor het oog van alle camera’s onderuit gezakt in zijn stoel als teken van minachting en desinteresse.

Het is schadelijk voor de EU als de Britten eruit stappen. Dat is overigens nog geen gelopen koers. Het proces is ingewikkeld, duur en taai. Het kan nog anders.

De Britten willen wel bij de EU blijven, maar niet déze EU. Dan moet er veel veranderen. Dat betekent een nieuw plan, met nieuwe leiding. De geschiedenis leert dat grote veranderingen alleen gebeuren met nieuwe mensen.

De enige manier om de EU werkelijk te hervormen en de Britten erbij te houden (Brex-in) is dat de huidige leiding, i.c. Juncker, maar ook de voorzitter van het EU parlement Tusk en de EU president Schulz opstappen. Zij willen een EU die wij niét willen. En de Britten al helemaal niet. (In dit scenario hoort Mario Dragi, President van de ECB, natuurlijk ook op te stappen. Hij smijt al jaren met honderden miljarden Euro’s “Duckgeld” en zegt, tegen de mening van praktisch alle grote economen in, dat we daar beter van worden).

Het lijkt een klein beetje op het plan voor de Superprovincie van minister Plasterk uit 2014, waarbij onder andere Flevoland, dus ook de Noordoostpolder, bij de Randstad zou worden gevoegd. Dat konden we gelukkig voorkomen. Het plan ging door gebrek aan draagvlak van tafel en van Plasterk hebben we daarna weinig meer vernomen.

Misschien kan zoiets in Brussel ook. Krijgt Cruijff alweer gelijk.

Peter N. Blauw


Auteur

Redacteur