Frans Pol haalt AKI naar Ens

Ens

 In de achtertuin van de 29-jarige Frans Pol aan de Kruisstraat 1 in Ens staat een AKI met hek, oftewel een Automatische Knipperlicht Installatie. Uniek voor de polder en een privétuin.

‘Ik heb ‘m gratis gehad’, vertelt Frans met een brede grijns op zijn gezicht. Als kind had Frans maar één droom; treinmachinist worden. Hij had modeltreintjes, het spoor was hem alles. Met ome Rinus, die in 2011 overleed, ging hij vaak naar het Kamper lintje. De droom om zelf een trein te besturen vervloog tijdens een Oudejaarsnacht. Frans was nog maar 13 jaar. Hij kreeg een vuurpijl in zijn linkeroog en ziet sindsdien niets meer met dat oog. Voor het vak van machinist heeft hij twee goede ogen nodig. ‘Maar ik heb er een leuke hobby aan overgehouden’, bekijkt hij het nog van de optimistische kant. Hij richtte zich op het filmen van treinen, en opende in 2010 een eigen Youtubekanaal ‘Dutch Train Channel’. ‘Mijn eerste filmpje op Youtube was een fragment van 49 seconden van een passerende trein bij een overweg in Bilthoven. Het is inmiddels al meer dan 9 miljoen keer bekeken. Zo is het begonnen.’ Inmiddels heeft hij zijn eigen bedrijf FP Video en filmt hij in opdracht van bedrijven, doet feesten en partijen, maar ook begrafenissen. Met een oog filmen gaat hem prima af. ‘Je gebruikt daarvoor maar een oog. Het andere oog is de camera.’ Iedere week zet hij twee keer een nieuw filmpje op Dutch Train Channel. Dat hij zoveel kijkers trekt, heeft volgens hem alles te maken met de professionele aanpak. ‘Ik werk met een Sony PMW 300. Mijn filmpjes zijn van hoge kwaliteit.’ Hij schoolde zich op Friese Poort Drachten waar hij met de trein via Kampen, Zwolle en Heerenveen en nog een stukje bus naartoe reisde, in de techniek van het filmen. Hij liep stages bij Omroep Flevoland en de NOS en koos voor een vervolgopleiding Journalistiek in Ede, wat ook weer dagelijks treinreizen betekende. Die opleiding maakte hij niet af. Later ging hij aan de slag bij een productiebedrijf in Hilversum. Omdat een vaste baan er niet in zat, koos hij voor een eigen bedrijf. Met zijn Youtube kanaal heeft hij ook een redelijke financiele basis. ‘Je kan er niet van leven, maar het is een mooi begin. Met de andere opdrachten heb ik het druk.’ Tussen de bedrijven door is er echter altijd tijd om opnames te maken bij het spoor. Het geluid van de belletjes, de knipperende lichten en de voorbij zoevende trein blijft trekken. NS vervangt sinds 1997 de AKI’s in Nederland. Frans wilde er graag een adopteren, maar ervoer dat het nog een klus was om er eentje te vinden. ‘Ik ging op zoek naar zo’n paal en heb alle spoorwegverenigingen gevraagd. Alleen de Limburgse stoommaatschappij had er een, maar deze was zwaar beschadigd. Ik wist dat er nog een bij Almelo stond. De AKI was inzet van een rechtszaak tussen een camping en Prorail. Prorail wilde de AKI weg, maar de campinggasten wilden ‘m houden, want anders moesten ze 5 kilometer omrijden.’ ‘Ik heb de campingeigenares gebeld en dat was juist op tijd. Ze gingen de AKI toch weghalen. Toen heb ik Strukton gebeld, de man zei: ‘Je komt ‘m maar halen, want anders flikkeren we ‘m in de container.’ Dat hoefden ze niet twee keer te zeggen. Vriend en chauffeur Johannes van den Berg uit Emmeloord werd gecharterd om met een bakwagen de AKI naar Ens te halen. Dat gebeurde op 4 juli vorig jaar. Van Ginkel, verbouw en onderhoud maakte de 1200 kilogram wegende voet waarop de AKI staat. Frans heeft een beveiligingscamera op zijn trots gericht, maar loshalen is een onmogelijke klus. ‘Ik ben nu bezig om de lampjes te laten branden en de bel moet weer klinken, maar dan moet ik dat wel zelf bedienen, want ik wil geen ruzie met de buren.’ Bij de AKI heeft hij twee bellen meegekregen. De lampen branden al op 24 volt en de bel heeft genoeg aan 7,5 volt. Het project is helemaal af als de deurbel op Kruisstraat 1 aangesloten is op de tingling bel van de AKI. Cees Walinga

Auteur

redactie