'Het moet perfect zijn'

Emmeloord

Ben Beens van B.J. Beens Machinale Houtbewerking in Emmeloord mag dan pas 67 zijn geworden. Hij tekent, zaagt, schaaft en timmert vrolijk verder. 

‘Wat moet ik anders’, zegt hij op zijn verjaardag, terwijl hij een shagje draait buiten de kapschuur aan de Espelerweg die als werkplaats ingericht is. ‘Ik doe wel wat rustiger aan, maar als ik een opdracht krijg, weiger ik niet. Dat zit in je.’ Het klinkt bijna zorgelijk maar dat is het niet. Ben zit al vijftig jaar in het vak en hij wordt nog steeds blij van het werken met hout. ‘Die geur van hout is ook zo lekker, al is het hout niet meer wat het vroeger was. Je kunt vaak nog beter vuren hebben dan hardhout. Dat vuren is mooi jonge, maar niemand die dat gelooft’, zegt de specialist die een vuren plank toont en daar een bijeengeplakt hardhouten balkje naast zet. ‘Kijk dat bedoel ik’. Een kwart eeuw geleden begon hij na werken in de timmerfabriek Van der Stee in Genemuiden en Rietman in IJsselmuiden een eigen zaak in Luttelgeest. ‘Ik had een Nissanbusje en mijn eerste klus waren de barakken aan de Oostvaarder bij Lelystad. Ik heb nog steeds contact met de vrouw die de opdracht gaf. En zo gaat dat meestal. Ik houd contact met mijn klanten en bij velen kom ik weer.’ Alle opdrachten tekent de vakman zelf om het vervolgens ook met eigen handen te vervaardigen. ‘Iedere opdracht is apart. Ik heb geen seriebouw en dat ik al 25 jaar alleen werk is prima. Dat is gewoon mijn ding. Ik ben wat dat betreft een rotvent, want het moet perfect zijn. Ik wil dingen geen twee keer doen.’   Rotvent In de kantoorruimte van de werkplaats hangen tientallen mappen van bouwopdrachten. ‘En thuis heb ik er nog veel meer’, zegt hij strelend over de mappen. De mooiste opdracht was het maken van de kozijnen voor een historische villa van een galeriehouder naast het Rijksmuseum in Amsterdam. ‘Ja daar ben ik wel trots op en ik doe het glas ook hè’, voor het geval iemand mocht denken dat dit onderdeel uitbesteed wordt. En dan heeft hij ook nog een spuithok, waar het houtwerk geverfd wordt, want naast kozijnen maakt hij ook, deuren, trappen en serres om wat te noemen. Alleen bij het plaatsen schakelt hij hulp in. ‘Kozijnen plaatsen gaat niet alleen’, verontschuldigt hij. De boekhouding doet hij eveneens in zijn uppie. ‘Een accountant doet het jaarrapport, maar dat is alles.’ Met 40 uur werken houdt het niet op voor de ambachtsman, die graag gebruik maakt van nieuwe technieken die de mobiel biedt. ‘Een bouwtekening versturen en het eindresultaten even mailen, dat is toch handig man.’ Beens werkt gemiddeld 80 uur per week. ‘Ik werk ook nog steeds op zaterdagmorgen. Ik kan thuis op de bank gaan zitten, maar dat is verrekte moeilijk.’ Als hij dan even niet met hout bezig is, houdt hij in zijn vrije tijd nog wel een stok vast. Beens geniet van vliegenvissen waar hij zijn vakantie in Skandinavië graag mee vult. Ook geniet de vader van vier kinderen intens van zijn 13 kleinkinderen, maar werken met hout is zijn lust en zijn leven. ‘Ik moet er niet aan denken dat ik niks doe, hier niet meer in de werkplaats ben.’ Cees Walinga
 

Auteur

redactie