Johan Lieftink tevreden terug uit Rio na goud en zilver

Emmeloord

Eén gouden en een zilveren medaille. Dat was de oogst voor twee van de vier paralympische tafeltennissers, die assistent-bondscoach Johan Lieftink uit Emmeloord samen met hoofdcoach Lumen Dekker onder hun hoede hadden, tijdens de Paralympische spelen in Rio. Lieftink kijkt tevreden terug op zijn vierde Olympische Spelen.

Precies drie weken geleden, schudde Lieftink nog de hand van Koning Willem-Alexander in Paleis Noordeinde in Den Haag, voor de geweldige prestaties in Rio. Maar het vizier van de Emmeloorder en de tafeltennissers is alweer gericht op Tokio 2020. In Papendal  waar het centrum voor Topsport en Onderwijs huisvest wordt een nieuwe lichting klaargestoomd. Lieftink: "Dat betekent op dinsdag naar Papendal voor twee trainingen. Donderdagavond trainen en overnachten. En op vrijdag weer twee trainingen." De agenda voor Lieftink, die ook nog 28 uur werkt op de afdeling verkoop van het Rijksvastgoedbedrijf te Zwolle, staat weer vol.

Doel

Rio, was voor Lieftink, zijn vierde Paralympische spelen na Athene, Peking en Londen. "Vooraf hebben we met het NOC/NSF over onze doelstelling gesproken. Volgens ons was er een goede kans op twee medailles, maar welke kleur, dat was onzeker. Vooral de gouden plak van Kelly van Zon was een ontlading voor de speelster en mijzelf. Na het goud in Londen voor haar, was ze de gedoodverfde favoriet. En dat heeft ze waargemaakt. Toch was voor mij het mooiste moment niet de finale, maar een onwaarschijnlijk punt wat Kelly maakte in de poulewedstrijd. Ik neem alle wedstrijden op om te analyseren en dat punt heb ik al vaak teruggekeken."

Professioneel

Toen Lieftink, in 2002 aantrad als assistent bondscoach, stond de paralympische sport voor de tafeltennissers nog in de kinderschoenen. "Dat was eenmaal per maand trainen. Weinig toernooien en een kleine vergoeding. Vanaf 2008, gingen de paralympische tafeltennissers onder de vlag van de tafeltennisbond vallen en werd het programma steeds intensiever en professioneler. In die periode was ik zelf bondscoach tot en met Londen 2012. De voorbereiding naar grote toernooien en de Olympische Spelen is nu optimaal. Voor Rio waren we één maand in China om te trainen en nog een week in Portugal. Dan ben je veel en lang van huis, maar mijn vrouw Lya en de vier kinderen staan volledig achter me en dat is prettig."

Passie

Voor Lieftink is tafeltennis één grote passie, waar het plezier van afspat. "Als jongetje van acht was ik al verkocht aan tafeltennis. Dat was op de Lagere School in Kampen, maar ook thuis waar mijn vader een geïmproviseerde tafel had neergezet. Sinds 1984 wonen we in Emmeloord. Ik bleef toen nog tafeltennissen bij Hoonhorst. Vanaf 1990 bij de club in Emmeloord. Ik ben nu 55 jaar, maar deze sport kun je op techniek en een goede reactie tot op hoge leeftijd spelen. Daarnaast kom ik niet meer af van het tafeltennisvirus. Zowel bij het spelen als bij het coachen. Met dat laatste wil ik het hoogst haalbare met mijn pupillen. Ik wil dat ze zich ontwikkelen, groeien als speler en zelfstandig hun beslissingen nemen achter de tafel. Als ik dat zie, zoals bij Kelly van Zon in Rio, dan geeft me dat weer enorm veel energie voor de toekomst." Frans Visser

Auteur

Redactie