STOPPELS | Kragt-Taal Organen

Emmeloord

Wat zijn uw organen u waard?

Voor veel mensen is het niet vanzelfsprekend om donor te zijn of te worden. Dat kan vele redenen hebben die niet onder de aandacht komen. Mensen denken niet graag na over hun dood, schuiven dat voor zich uit en door zich in te schrijven als donor komt hun einde te dichtbij. Dat beangstigt veel mensen. Daar sta je niet zo graag bij stil, net zoals de donorbehoeftigen hun dood niet willen. Het voorstel van Pia Dijkstra (D66) zal het vermoedelijk niet halen. Teveel mensen protesteren reeds. Naar mijn mening moet er een zakelijker en evenwichtiger overeenkomst mogelijk zijn tussen gever en ontvanger. Voor wat hoort wat, zo wordt ons rechtsgevoel bevredigd. Wanneer een stervende donor in aanmerking komt voor donatie, dan heeft dat veel invloed op de gang van zaken wat betreft het afscheid. Die moet in het ziekenhuis plaatsvinden want het lichaam van de gestorvene wordt kunstmatig in leven gehouden omwille van de organen. De familie kan er moeite mee hebben, zeker als de dood zo plotseling gekomen is. Vaak is dat door een ongeluk. Afscheid nemen van een dode aan de beademing, die er als levend uitziet, kan heel schokkend en problematisch zijn voor achtergebleven geliefden. Is hij echt dood? Gisteren zat hij nog bij ons aan tafel. Is het wel te vertrouwen wat nu gebeurt? Er wordt dus nogal wat gevraagd van de achterblijvers. In zo’n geval lijkt het mij niet teveel gevraagd als de uitvaart betaald wordt. Waarom zou geld geen rol mogen spelen? Alles wordt tegenwoordig in geldwaarde omgezet, denk aan smartengeld bij geleden leed. Een begrafenis is een grote kostenpost, vooral voor minderdraagkrachtigen en wordt zelden helemaal gedekt door de verzekering, die overigens veel mensen niet hebben. De wetenschap dat de uitvaart bekostigd gaat worden (alleen bij daadwerkelijke donatie) kan veel mensen ertoe bewegen zich als donor in te schrijven en de keus blijft dan aan hen. De achterblijvers zullen makkelijker akkoord gaan als ze weten dat de overledene dit zo geregeld heeft en dat de keus niet enkel op emotionele gronden is gemaakt. Ik verbaas me erover dat de Nierstichting en andere belanghebbenden niet eerder met een dergelijk voorstel zijn gekomen. Ben ik dan de enige die op zo’n voorstel komt? Of zie ik iets over het hoofd? Is dit niet haalbaar? Dit idee heb ik aan de politiek en andere instanties voorgelegd, maar ik krijg geen reactie. Ik denk dat het veel aspirant donoren over de streep zou trekken. Zou het invloed hebben op uw besluit om wel/niet donor te worden? Ik ben benieuwd naar uw mening. Ria Kragt mefkragt@gmail.com

Auteur

redactie