'Schoenenpaar' 25 jaar in zaak

Emmeloord

Gea en Jouwert Hoekstra vieren zaterdag het 25-jarig bestaan van hun schoenmakerij aan de Zeeasterstraat in Emmeloord met een open dag.

Een kwart eeuw geleden namen ze de schoenmakerij over van Jan Bakker in de Meidoornstraat. Een jaar later vestigden ze zich op de huidige locatie. Daar was meer ruimte en kon naast het puur repareren van schoenen en tassen ook een assortiment sleutels, tassen, fournituren, schoenpoets en klompen aangeboden worden. ‘De klompen zijn inmiddels verdwenen’, vertelt Gea. ‘In de polder lopen ze op een enkeling na niet meer op klompen’, vult Jouwert aan tijdens een koffiepauze in de kleine ruimte achter de winkel. Het ‘schoenenpaar’ heeft er al heel wat bakkies gedronken. In de schoenmakerij doet Jouwert het reparatiewerk aan de schoenen en bekommert Gea zich met alles wat genaaid en gestikt moet worden. Bovendien draait zij de kassa. Jouwert kwam min of meer toevallig in de schoenmakerij terecht. Hij werkte bij stomerij Snel-o-nette die een schoenmakerij begon. ‘Daar ging ik aan het werk en dat beviel me. Een goede schoenmaker begint het liefst voor zichzelf en zo is het begonnen.’ Hij volgde nog een opleiding podologie en slaagde voor A en B. ‘Ik ben gediplomeerd steunzolenmaker’, merkt hij op. ‘Maar daar heb ik niet zoveel mee gedaan. Daar is hier geen ruimte voor, want dan moet je ook opmeten. Bovendien hadden we het al druk zat met schoenen maken, maar als de klant het wil, kan ik wel wat simpele aanpassingen in steunzolen maken.’ Jouwert is niet alleen schoenmaker, maar als er iets aan zijn apparatuur hapert, maakt hij dat ook zelf. ‘Hier komt zelden een monteur over de vloer. Ik los alles zelf op. Dat is niet alleen uit kostenoogpunt, maar ook voor de klant. Zo kunnen de machines altijd door.’ Door de jaren heeft Hoekstra zich ook gespecialiseerd in het slijpen van tafelmessen. ‘We kunnen de kartels herstellen en scherp maken.’ Schaatsen slijpen En over scherpmaken gesproken. Mocht koning Winter van zich doen spreken, dan weet schaatser Hoekstra hoe hij de ijzers van de schaatsen moet slijpen. En mocht er nog iemand met houtjes aankomen. ‘Kijk hier heb ik nog een doos met leertjes en touw. Ook daar zijn we op voorbereid’, zegt Gea. In een wereld die aanstuurt op meer duurzaamheid en vermindering van de afvalberg lijkt de schoenmaker op de goede golf te zitten. ‘Nou’, twijfelen de twee. ‘We zitten nog wel in een wegwerpmaatschappij hoor. De kwaliteit van de schoenen is ook niet meer zo goed als twintig jaar geleden. En aan goedkope schoenen van 30 euro is niks te repareren. Wij moeten het vooral van ouder publiek hebben. De jeugd koopt liever goedkoop en vaker nieuw, maar natuurlijk de schoenmaker past wel bij de trend van duurzaamheid. Herstellen is minder belastend voor het milieu.’ Jouwert en Gea vieren de zilveren kroon op hun werk zaterdag met de klanten. Er staat een hapje en borreltje klaar en ze maken kans op een traditionele schoenmakerskist. Cees Walinga

Auteur

redactie