Sterren kijken bij het verdronken dorp

Sint Jansklooster

“Hier zie je veel meer sterren dan bij ons in de stad…”, zegt een Zwollenaar zaterdagavond aan boord van een excursieboot van Natuurmonumenten. Het is een geval van perceptie vermoedelijk, maar de lucht boven De Wieden hangt tijdens de Nacht van de Nacht wel vol met sterren en verlichte vliegtuigen op weg naar de wereldoorden.

De nachtelijke tochten van Natuurmonumenten zijn de laatste jaren min of meer het slotstuk van een seizoen lang vaarexcursies. Ze zijn populair, want ook dit jaar varen twee volle excursieboten de Beulakerwijde op. Eén boot gaat eerst om het eiland Beulake heen naar de Oude Beulakerweg, de andere zet de passagiers af bij het begin van die eeuwenoude weg. Uiteindelijk komen alle excursiedeelnemers uit bij twee muzikanten die oude liederen zingen bij een kampvuurtje. Onder het inschenken van chocolademelk vertellen ze het verhaal van het verdronken dorp. Ondanks dat dit al honderden keren is verteld, raken mensen toch weer geboeid. “Echt waar?”, klinkt het, ten teken dat voor velen de geschiedenis nog steeds onbekend is. Te ver doorgeschoten vervening én natuurgeweld vagen het dorpje Beulake uiteindelijk van de kaart. “De preekstoel uit de kerk staat nu nog in de Mariakerk in Vollenhove”, vertelt een van de muzikanten, tot verbazing van enkele aanwezigen. Die krijgen het verhaal op de terugweg nog eens bevestigd. De boot vaart dan langs het eilandje, op de plek waar ooit Beulake lag. “Bij de hoge bomen was het kerkhof. Ter herinnering daaraan staat nu een kunstwerk in het water”, vertelt de schipper bij de ‘kerktoren’ die sinds enkele jaren in de Beulakerwijde staat. Naast streekgeschiedenis biedt de vaartocht de mogelijkheid om van de sterrenhemel en de nachtelijke rust te genieten. “Kleine beer!”, wijst iemand de lucht in, waarna hij begint te turen naar de grote beer. En die is in de heldere avonduren ook prima te zien. “Poollicht?”, vraagt een vrouw, die ook naar de lucht staart. Het is een vraag met een lach. Ze kijkt naar de kassen bij Luttelgeest. Ook tijdens de Nacht van de Nacht is het niet volledig donker. Niet volledig stil ook trouwens. “Wat een irritante hond…”, zegt een vrouw over het geblaf dat zeker drie kwartier lang, gedragen over het water van de Beulakerwijde, hoorbaar is op de excursieboot. De rijk versierde sterrenhemel en de fascinatie voor Beulake maken alles goed. Op 14 november gaat Natuurmonumenten toch nog een keer het water op. Dan kunnen belangstellenden op het water de naar verluid grootste maan van deze eeuw bekijken.

Auteur

redactie