Oh oh Emmeloord | Crossfiets

Emmeloord

Ik ben 5 jaar en ga snel slapen, dan is het eerder morgen en morgen ben ik jarig. De volgende dag maak ik in alle vroegte mijn ouders wakker en staan we even later in een woonkamer vol slingers en ballonnen. “Nou wil je vast wel een cadeautje, maar dat hebben we hier niet.” De veelbelovende grijns van mijn moeder wordt al snel een glimlach. “Ga maar eens op zolder kijken.” Even later sta ik trots als een pauw naast een hagelnieuwe rood-witte crossfiets. Glimmende velgen, fijne zachte handvaten en beschermers met het woord BMX.

Het is lente en we fietsen met het buurtje over de Drostlaan. Schuin achter de plek waar de Prins Willem Alexander Hal stond, tegenover het biljartcentrum, lag eens een BMX circuit met heuvels en kombochten. Google weet het zich niet te herinneren. Toch is het zo. We klauteren de startheuvel op en mijn vader tilt het stalen starthek omhoog. De bandjes er wat angstig tegenaan zetten en als hij het hek laat vallen, met z’n allen naar beneden stuiven. Sturen die in elkaar haken, valpartijen. Geen gemor en weer door, op weg naar de eerste heuvel. Het circuit van De Baanbrekers, geloof ik. Zeker weten doe ik het niet. In de garage van mijn ouders staat nog steeds mijn crossfiets. De lak voorzien van roestende krassen, achter het blikken kettingkastje hangt een broos kettinkje op half vier. Het eens glimmende rood op de velgen werd dof roze voorzien van een laagje ouderdom. De voorvork enigszins krom, de bandjes lek. “Zeg moet die crossfiets ook niet een keer weg? Nee laat maar staan, die wil ik nog bewaren.” Er komt een dag dat ik ‘m wegtrek tussen het tuingereedschap en de bananendozen gevuld met prullaria. Dat ik ‘m mee naar huis neem en opknap. De bandjes plak, de lak herstel en er een nieuw voorvorkje in laat zetten. De ketting er weer op en dan stal ik ‘m op de eigen zolder. Bewaren tot het moment daar is. Het moment dat mijn zoon wordt geboren en een paar jaar later oud genoeg is. Dan haal ik ‘m van zolder en dan stribbelt hij tegen. Die ouwe meuk van zijn vader, “ach doe dan een rondje voor papa, dit was zijn crossfiets.” Als hij even later opstapt en een rondje fietst, maak ik een foto. Die leg ik dan naast de foto geschoten op mijn verjaardag in mei 1986. Dan blaas ik herinnering nieuw leven in. hermangrendelman@gmail.com

Auteur

redactie