Poldertoernooi weer als vanouds

Emmeloord

Of de tafeltennisser zo vriendelijk wil zijn het balletje op te halen. "De plastic balletjes zijn drie keer zo duur als de celluloid balletje", luidt de simpele verklaring van Johan Lieftink, medeorganisator van het Poldertoernooi.

Een allang niet meer weg te denken sportfenomeen in de Noordoostpolder. Voor de 43e keer werd het toernooi georganiseerd. De bestuursleden Demoet en Jager zijn de grondleggers van het evenement. Een jaar of twintig geleden namen Gerard Hameetman en Johan Lieftink het stokje over. Popke van Scheltinga heeft zich inmiddels bij het illustere tweetal gevoegd. De Bosbadhal (het nieuwe deel) wordt zaterdag bevolkt door zo’n 135 tafeltennissers, iets minder dan vorig jaar. Het leeuwendeel van de sporters bestaat uit mannen. Slechts een handjevol vrouwen werkt zich in het zweet. ‘Er doen te weinig vrouwen mee om een aparte poule te maken, aldus Hameetman. "Het  onderlinge verschil zou dan veel te groot zijn."

Wedstrijdschema’s

’s Morgens zijn de dubbels aan de beurt, ’s middags is het tijd voor de enkelspelen. Het ballenhok van de volleybal is omgetoverd tot het zenuwcentrum van de organisatie. Tafels en wanden zijn bezaaid met wedstrijdschema’s. Er zeggen spelers af en sommige spelers zijn verkeerd ingedeeld (licentie pas geleden veranderd): werk aan de winkel. Hoewel de organisatie rond het middaguur wat achterloopt op het tijdschema, verblikken of verblozen Lieftink en consorten niet. Daarvoor hebben ze te vaak met het bijltje gehakt. Cervelaatworstjes, mini marsjes en koffie houden het trio op de been. Ondertussen beantwoorden ze de vele vragen van de deelnemers en hamert Lieftink constant op het terugbrengen van de plastic balletjes. Plastic balletjes zijn sinds 1 januari 2016 verplicht gesteld door de internationale bond. Het argument in eerste instantie: milieuvriendelijker. Later kwam de aap uit de mouw: door de plastic balletjes moet het spel makkelijker te volgen te zijn. Lieftink heeft een voorkeur voor celluloid en niet alleen vanwege speltechnische aspecten. "Celluloid is veel goedkoper en kwalitatief beter."

Naar Kampen

Voorlopig blijft Johan Lieftink behouden voor TTV Emmeloord. Hij is naar Kampen verhuisd, maar wil komend seizoen in de hoofdklasse (het eerste van TTVE is dit seizoen gepromoveerd) spelen. "Maar naarmate de tijd vordert, wordt de kans groter dat ik overstap naar Kampenion, waar ik vroeger ook al heb gespeeld." Ooit speelde Johan Lieftink bij Hoonhorst in de tweede divisie. Dat niveau zal Gilbert Eilander (44) nooit halen, maar dat maakt helemaal niets uit. Eilander is een van de Emmeloorders, die aan het toernooi meedoen. Hij heeft het dik naar zijn zin bij TTV Emmeloord en in de Bosbadhal. "Het is een kleine, gezellige club. En de sfeer op dit toernooi is heel leuk. Het gaat er zo relaxt aan toe. Als een ander een mooi punt maakt, roep je gewoon: lekker! Giga leuk." Eilander kijkt met veel plezier terug op een dubbelspelpartij met zijn maat Freek van der Kamp. "Twee dikzakken achter de tafel, ha, ha. Tegen latere finalisten kwamen we met 2-0 in sets en met 6-0 in de derde set achter. Maar we wonnen de derde en vierde set en kwamen in de slotset nog met 9-7 voor. We verloren net aan. Fantastische partij. Dat was genieten." Harry de Ridder

Auteur

Redactie