Gezelschap met netwerkcoach

Emmeloord

Ed is een echte Amsterdammer. Hij heeft een vlotte babbel en durft zich vaak duidelijk uit te spreken. Toch bleef het de afgelopen jaren vaak stil bij Ed in huis. Netwerkcoach Corrie Sleebos helpt hem weer de buitenwereld in. Stapje voor stapje.

Hoewel Ed met een onvervalst stadse tongval spreekt, woont hij inmiddels alweer zeven jaar in de Noordoostpolder. Via Almere kwam hij naar Emmeloord. ,,Binnen drie maanden had ik een huis. Omdat ik een uitkering krijg, mocht ik meedoen aan een project van de gemeente. Maar daar zijn ze na een jaar weer mee gestopt.” Gelukkig bleef Ed destijds onder de mensen. ,,Bij een soort koffieschenkerij. Ik kwam daar vaak en het was heel gezellig.” Totdat ook die deur dichtging, vertelt Ed verdrietig. ,,Waarom gebeurt zoiets nou? Het ging toch goed? Waarom start je zoiets op als je d´r toch weer mee stopt?” Ed komt thuis te zitten, met een geopereerde knie. Veel bezoek van vrienden of kennissen kreeg hij sindsdien niet meer. Wel stond regelmatig een hulpverlener op de stoep, die ook snel weer vertrok. Ed wil niet vervelend over die mensen praten, maar bleef wel teleurgesteld achter in huis. ,,Zodra iemand binnen was, ging het koffertje open. Er moet een formulier ingevuld worden. Maar die formulieren snap ik niet goed. Dan denk ik: praat nu eerst eens met me. Corrie voelt dat.” Corrie Sleebos knikt. ,,Ed heeft moeite om te begrijpen wat hij leest, want hij is dyslectisch,” vult ze aan. ,,In april kwam ik voor het eerst bij hem op bezoek. Ik ben gaan zitten en heb eerst rustig naar hem geluisterd. Ed heeft namelijk veel meegemaakt. Na meerdere gesprekken haalden we samen het stappenplan tevoorschijn. Ik heb Ed gevraagd wat hij leuk vond en waar hij blij van werd. Hij houdt van vissen. Daarom hebben we samen een oproepje geplaatst op de website van SameninNOP. Helaas heeft niemand nog gereageerd, maar het is een begin.” In de zomer gingen Ed en Corrie samen op pad. Hun bestemming is het buurthuis. Om daar te komen, moest de geboren Amsterdammer een flinke drempel nemen. ,,Ik dacht altijd: wat zullen mensen wel niet van me vinden? Ik heb een groot lichaam en ben helemaal vol getatoeëerd. Wat moet die mafkees hier, denken anderen misschien.” Corrie stelt hem gerust. Het is duidelijk dat Corrie en Ed veel respect voor elkaar hebben. ,,Gelijkwaardigheid is heel belangrijk,” benadrukt de netwerkcoach. ,,Eenzaamheid kan iedereen overkomen, door allerlei omstandigheden. Die problemen zijn van buitenaf niet zomaar te zien. Toch is het nooit te laat om anderen op te zoeken. Je moet de stap alleen wel zelf zetten.” Corrie spreekt uit ervaring. Door ziekte werd ook zij een tijd geleden op zichzelf teruggeworpen. ,,Ik kon mijn beroep als contextueel therapeut niet meer uitvoeren en had minder contact met vroegere collega´s. Daarom heb ik mij aangemeld bij Carrefour, zodat ik anderen kon blijven helpen.” Ed is haar dankbaar. Samen met Corrie beleefde hij een gezellige ochtend in het buurthuis. Nu lonkt een volgend doel. ,,Ik heb gezien dat er weer een nieuw project wordt opgezet. Misschien kunnen we daar meer over te weten komen,” zegt Corrie. ,,Nou, dat weet ik nog niet hoor,” reageert Ed. ,,Dan gaan ze er ook zomaar weer mee stoppen zeker.” Corrie glimlacht. ,,We houden het gewoon in de gaten.”
Gerrit Jan Tempelman

Auteur

redactie