Klaas Ferbeek: ‘Het is dankbaar werk’

Emmeloord

Klaas Ferbeek uit Emmeloord is al bijna 40 jaar, de helft van zijn leven, in actie voor mensen die onder moeilijke omstandigheden leven. Zijn eerstvolgende project is een benefietconcert voor een schoolproject in Nepal.

De posters van het concert liggen op de etenstafel aan De Fjord 17. Het evenement is op zondag 22 januari om 15.00 uur in De Fontein en de uitvoerenden zijn het orkest Melodica onder leiding van Ton Roos en het Urker koor Soli Deo Gloria gedirigeerd door Jaap Kramer. De toegang is gratis, maar de collecte is voor de bouw van aardbevingsbestendige scholen in Nepal. Het is duidelijk; het geld moet niet in de beurs blijven. Ferbeek wil later nog een concert op Urk. De Stichting Studenten- en Musaharproject Nepal uit Heerenveen zet zich in voor onderwijs aan kansarme kinderen en jongeren in Nepal. Ferbeek is namens de stichting de persoon die geldacties opzet in Noordoostpolder en Urk. De gepensioneerde advertentieverkoper van Hoekstra-Uitgeverij doet het met liefde.‘Ik ben hier nu bijna dagelijks mee bezig. Het is ontzettend dankbaar werk. Als ik de foto’s zie van kinderen in Nepal die in armoede leven en dankzij de stichting weer naar school kunnen, dan ontroert mij dat. Vorig jaar haalden we met de winteractie voor Nepal 3000 euro op in Emmeloord, Marknesse en Urk. De Stichting Wilde Ganzen deed daar nog eens de helft bij.’ Een nieuw schoolgebouw in de bergen van Nepal kost al snel 20.000 euro, vertelt Ferbeek. ‘En dan komen daar de schoolspullen en inventaris nog bij’. Inmiddels zijn er zeven scholen gebouwd en gaan sinds de aardbeving van voorjaar 2015 weer meer dan drieduizend kinderen naar school. ‘De stichting heeft als doel tien scholen te bouwen. Het mooie van dit project is dat iedere euro ten goede komt aan de school. Daarom steunt Wilde Ganzen het initiatief ook, omdat het zo effectief is’, weet Ferbeek. De vrijwilligers van de stichting reizen ook alleen op eigen kosten naar het onherbergzame gebied af. ‘Ik ben er nog nooit geweest. Het ligt niet naast de deur en het vergt ook nogal wat conditie het lopen over de bergpaden’, zegt Ferbeek, die 30 jaar geleden wel een van de eerste Nederlanders was die met een hulpkonvooi aan de grens met Roemenië stond. En in de jaren ’80 was hij actief voor Polen. Daar hielp hij vooral gezinnen die het moeilijk hadden. De Roemeniëreizen waren legendarisch. ‘Ceaucescu was nog maar amper dood of wij stonden al bij de grens. Ik weet nog dat het leger de mensen tegen moest houden, want er was inmiddels een stroom vluchtelingen naar het Westen op gang gekomen.’ Dat ‘wij’ waren de transporten van Roemenië Hulp Noordoostpolder-Urk. Later werkte hij in Bistrita mee aan het realiseren van een school, waar kinderen tussen de middag warm eten. Bij de school is een groentekas en kaarsenmakerij. Toen dat in 1998 afbrandde schakelde hij het Fonds Kinderpostzegels in voor geld om de schade te herstellen. Daarnaast werkte hij mee aan een ouderenopvang in Roemenië. ‘Ik ben al met al twintig jaar naar Roemenië geweest.’ Nu Oost-Europa minder zorg nodig heeft, zet Ferbeek zijn talenten in voor Nepal. ‘Na de aardbeving kwam ik in contact met oud-collega Froukje Nijholt, die al jaren actief is in de stichting Studenten- en Musaharproject Nepal. Nee, ik ben niet het type dat stil kan zitten, maar wil ook graag goed doen voor de medemens.’ Hij neemt het idealisme om kinderen in Nepal weer naar school te krijgen overal mee naar toe. ‘Ik was laatst met een paar kleinkinderen op de haven in Urk. Ik houd van kruisertjes en daar lag een hele mooie. De eigenaar vroeg vanwege mijn belangstelling gekscherend of ik haar wilde kopen. Nee zei ik, maar misschien kunt u met deze mooie kruiser rondvaarten houden voor belangstellenden en de opbrengst doneren aan de kinderen in Nepal. De man was meteen enthousiast toen ik hem over de stichting vertelde. Niet dat hij meteen rondvaarten ging houden, maar hij doneerde wel 1000 euro.’ De vlotte babbel van Ferbeek, die overigens ook nog actief tennist, biljart, zwemt en fietst, legt de stichting geen windeieren. ‘Ik doe het omdat ik ontroerd ben en onze hulp zoveel betekent voor de mensen in Nepal.’ Cees Walinga  

Auteur

redactie