Inspraak is wassen neus bij centrumplan

Emmeloord

Raadwatcher Helga Wiedijk volgt voor De Noordoostpolder online de raadscommissies en –vergaderingen. Het opmerkelijke nieuws licht ze uit voor de lezer.

Vorige week maandag is de raad vertrouwelijk bijgepraat over de ontwikkeling van Emmeloord-centrum. Volgende week maandag bespreekt de commissie Woonomgeving in het openbaar drie brieven waarin supermarkten hun vestigingswensen kenbaar maken. Ongetwijfeld zal Poiesz een warm pleidooi houden voor een plekje in het Julianaplantsoen. De andere briefschrijvers zijn er onderling al uit: als de Jumbo nieuw bouwt ter hoogte van voormalige flat de Boei, dan kan de huidige Jumbolocatie verbouwd worden tot Aldi. Maart 2016 koos de bevolking voor een stedenbouwkundig scenario waarbij Lange Nering West - Kettingplein - Korte Achterzijde het kernwinkelgebied vormen. Eind maart 2017 zal de keus van het college een andere nieuwe stedenbouwkundige visie blijken te zijn. Het kernwinkelgebied moet voorzien worden van zogeheten ankerpunten met supermarkten als publiekstrekkers. Het ankerpunt op de Deel ligt naast ’t Voorhuys, toevallig net de locatie waar in het vigerende bestemmingsplan een (Poiesz) supermarkt gesitueerd is. Vorige week wilde een raadsmeerderheid zich niet uitspreken over een supermarkt aan, op of bij de Deel, maar eerst het totaalplaatje afwachten van het stedenbouwkundig plan dat in drie varianten wordt aangeboden. Daarmee zeggen de collegepartijen: laten we nou eerst maar eens die fuik inzwemmen, dan zien we later wel welke kant we op gaan. Gokje wat de kanten zijn die opgegaan kunnen worden: een supermarkt of een supermarkt of een supermarkt in de omgeving van de Deel. Behalve via een semantische discussie over wat nu wel of niet de Deel is (Deel 22 schijnt niet op de Deel te liggen) en wat er dus gebouwd mag worden op een kanslocatie, kan het college ook opportunistisch bouwen volgens wat bestemmingsplantechnisch mag in het Julianaplantsoen. Het wordt voor de raad nog een hele toer om controlerend zicht te krijgen op de volgorde der dingen. Zeker als een wethouder zelfs achteraf niet weet uit te leggen wat het college bezig was te bedoelen. Waar de bevolking in de gezellige setting van een ‘stadscafé’ wijsgemaakt gaat worden dat men handelt in de geest van het open planproces, kreeg een ontwerpbureau allang opdracht supermarkten als ankerpunten in te tekenen. Inwoners mogen wat vinden van de keuzevarianten, maar hun mening krijgt geen status, de raad beslist. Dus terwijl nog niet eens is gekozen voor afwijken van het scenario waarbij de stem van de bevolking wel leidend was, kan zomaar eens voor een nieuw scenario gekozen worden waarbij de grondexploitatie leidend wordt. Als ik de gang van zaken in één woord moet samenvatten zeg ik: volksverlakkerij.

Auteur

redactie