De wolven zijn weer los

Emmeloord

Het voorjaar is in alle hevigheid losgebarsten, er zijn weer 50 tinten groen buiten te vinden. De bloembollenvelden staan weer in bloei en de vogels zingen hun hoogste lied. Ook in de natuur is veel nieuw, jong en kwetsbaar leven te bespeuren. Dagelijks volg ik op twitter mijn groene collega’s en steeds vaker duiken er beelden op van dierenleed veroorzaakt door loslopende honden in de natuur. Met name reeën en jonge hazen zijn daarbij vaak de sjaak.

Een aantal jaren geleden heb ik nog een eigenaar van een grote hond verbaliseerd die een ree bij zijn keel had gegrepen. In de wet economische delicten staat bij dat artikel een boete van 509 euro ‘t is maar dat u het weet. In het Kuinderbos hebben we er jaren geleden voor gekozen om een losloopgebied in te richten. Loslopen betekent dan niet dat alles kan en mag. De dieren moeten nog wel onder appel staan. Het losloopgebied vind je globaal tussen Hopweg, Schansweg en Kuinderweg en het betonfietspad in het bos is de scheiding.

Sinds afgelopen najaar zorgt Staatsbosbeheer ook voor het natuurbeheer in het Burchttochtgebied nabij de nieuwe zwemplas aan het Friese pad in opdracht van waterschap Zuiderzeeland. We willen een deel van het natuurbeheer laten uitvoeren door schapen. Wat mij is opgevallen, is dat in het burchttocht gebied zo veel honden los lopen, terwijl het er barst van de broedende eenden en jonge hazen en straks ook schapen met lammetjes. Hoe zou dat voelen voor al die in het wild levende dieren dat er voor hun gevoel en beleving “wolven los lopen”. Ik heb daar eens over nagedacht, stel je eens voor dat je elke keer als je buiten bent en je een brommer, snorfiets of motor hoort of ziet dat je dan een onveilig gevoel krijgt en jezelf moet verstoppen. Stel dat alle berijders van tweewielige motorvoertuigen bekend staan als potentiële aanvallers en medogenloze killers.

Stel je eens voor hoe vaak je dan achter een auto, in de struiken of een huis moet invluchten en moet wachten tot ze uit zicht en buiten gehoorafstand zijn. Zo moeten de dieren zich dus heel vaak voelen omdat wij als mens ons huisdier de vrijheid willen geven. Al blaffend komen ze steeds dichter bij; een jong haasje zit te trillen van angst, een volwassen eend duikt diep weg op haar nest en hoopt dat haar schutkleur sterker werkt dan de neus van een hond. In elke hond zitten genen van hun voorvaderen een zogenaamde wildprikkel die door een geurvlaag van een wild dier geactiveerd kan worden. Oeps dat doet ie anders nooit en weg is ie. Tegenwoordig zijn er langlooplijnen met automatisch inrolsysteem. Geweldige dingen. Ik zou zeggen probeer dat eens, je hond heeft dan nog steeds veel vrijheid maar kan praktisch geen dieren lastig vallen op speuren met zijn neus. Komende periode zullen we regelmatig aanwezig zijn in het burchtochtgebied en natuurlijk in het Kuinderbos en hondenbezitters aanspreken. Mijn stelling is honden aan de lijn, eens of oneens, ik zie uw mening graag tegemoet op @boswachterharco


Auteur

Redacteur