Oh oh Emmeloord | Hardlopen

Emmeloord

Toen ik een jaar of acht was vroeg een vriendje of ik niet eens mee wilde naar atletiek. “Atletiek? Wat is dat dan? Nou, dat is rennen. Rennen? Ja, maar je kan ook springen in een zandbak of met ballen en speren gooien. Met speren gooien?! Ja en je hebt ook kogels die ze wegslingeren maar dat is voor grote mensen. Kogels?! Ja en die stoten ze ook maar wij gooien met ballen. Tijdens het rennen? Nee, dat doen we na het rennen. Soms. En ze hebben ook een kantine met Mars en AA-Drink. Even aan m’n moeder vragen. Ok.”

  Wat nou precies de bedoeling was werd me niet helemaal duidelijk, maar goed: speren, wegslingerende kogels en flesjes AA-Drink: dit kon wel eens de moeite waard zijn. Een dag later naar de atletiekbaan aan de Fjord in Emmeloord-West. Een netjes onderhouden grasbaan met niet te voorkomen molshopen. Met maar liefst twee rondjes ‘inlopen’ was je al bekaf voor je goed en wel begonnen was, maar dat mocht de pret niet drukken. Er waren immers ook matten van het hoogspringen waar je halve salto’s op kon maken en er waren inderdaad speren en kogels. Je kon je bovendien verstoppen tijdens het inlopen en dan hoefde je maar 1 rondje in te lopen. Wat een feest, Herman ook op atletiek.   Ik herinner me nog goed dat ik een paar jaar later de eerste stappen maakte op de nieuwe kunststofbaan aan de Banterweg. De kleur, de verse belijning, magisch. De zachte ondergrond, een wereld van verschil. Een clubhuis waar je u tegen zegt en met twee tellen liep je rondjes in het hertenkamp. De opening van de nieuwe atletiekbaan, we kregen een T-shirt en een witte handdoek. Met een logo in blauwe letters, wat er stond weet ik niet meer. Wat ik wel weet is dat het hardlopen nooit meer helemaal verdween. Rondjes rennen op de baan werd hardlopen door de buurt. Soms wat vaker, soms een paar jaar helemaal niet en dan opeens was het er weer. Hardlopen, hoe eenvoudig en hoe plezierig. Puur en met de voldoening van stuk zitten en toch je rondje vol maken. Met een bek als een gympie weer thuis komen en dan met een runnershigh in de kraag bij gaan zitten komen. Alweer wat sneller of alweer lekker langzaam, maar wat voelt het goed.   Dit weekend was het weer hardlopen, de Elfdorpenloop. 77 teams met elk 11 lopers die van dorp naar dorp gaan. Ik liep van Rutten naar Bant en even later klapten we voor de laatste loper van het team die vanaf Bant de atletiekbaan op kwam lopen. “De Elfdorpenloop is een sportieve feestdag”, aldus speaker Jaap de Jong vorige week in De Noordoostpolder. En dat was het. Sport en plezier in de lentezon. Na afloop kocht ik in de kantine een flesje AA-Drink. Proost, op de trainingsuurtjes richting september. Op naar die andere hardloopklassieker. hermangrendelman@gmail.com

Auteur

admin