'Boerderijenboek is een grote uitdaging'

Espel

Het is alweer zes maanden geleden dat De Noordoostpolder aanschoof aan de keukentafel van Frans van de Lindeloof voor het boerderijenboek.

Door Alexander Drost De Espeler heeft nieuws te melden. Het gaat namelijk voortreffelijk met de werkzaamheden rondom de boerderijenboeken van de elf polderdorpen. ‘Het is soms net een reünie’, vertelt hij. Over honderden vrijwilligers, lange zoektochten en het plezier van het maken van de boeken. Een halfjaar later doet Van de Lindeloof, wederom aan zijn keukentafel, enthousiast zijn verhaal. In de afgelopen zes maanden zijn er namelijk veel positieve dingen gebeurd. ‘Het overtreft onze verwachtingen volledig’, constateert hij. Werd er eerder ingezet op een x-aantal pagina’s per boek, blijkt dat in de praktijk heel wat meer pagina’s te zijn. ‘Het schrijven, verzamelen, de fotografie, het coördineren: het loopt allemaal erg goed.’

Zoektocht

Ga er maar aan staan. Van alle boerderijen die de Noordoostpolder rijk is (en in sommige gevallen was) een pagina tekst maken. Een foto van toen en een foto van het heden erbij. En dan nog de verhalen. ‘Het vergt soms erg veel werk om iemand, bijvoorbeeld de allereerste bewoners van een boerderij, op te sporen’, zegt Van de Lindeloof. Die zoektochten leidt een van de tekstschrijvers zelfs tot in Canada. ‘Tja, en dan is het zoeken’, lacht hij. ‘Maar gelukkig bestaat er tegenwoordig zoiets als Facebook. Binnen twee dagen was de betreffende persoon al gevonden en niet veel later lag het complete verhaal er al. Super toch, dat het tegenwoordig zo snel gaat?’ In sommige gevallen is de uitdaging nog een stukje groter. Maar ook daarbij wordt de nodige hulp geboden én met beide handen aangegrepen. Zo kan de gemeente mensen opsporen. ‘De gemeente legt dan het verzoek neer bij de persoon die wij zoeken. Die persoon kan dan zelf kiezen of diegene zijn of haar verhaal wil doen voor het boek.’ Het liefst ziet Van de Lindeloof verhalen van alle boerderijen. Aan de inzet van de vele honderden vrijwilligers ligt het in ieder geval niet. ‘We hopen dat mensen allemaal mee willen werken, zodat we een zo compleet mogelijk werk krijgen. Het zou zonde zijn als dat niet lukt…’

Vrijwilligers

In ieder dorp werkt een apart team aan het boek. In Marknesse zijn er meer boerderijen dan in naastgelegen dorpen. Het team is daar dan een stuk groter. De werkwijze per dorp is verschillend, al naar gelang de dikte van het boek en het aantal vrijwilligers. Duidelijk is in ieder geval dat er door mensen die zich allemaal belangeloos inzetten, keihard wordt gewerkt. Het boek verschijnt pas volgend jaar, maar vanwege de aantallen is het noodzaak om nu al veel werk te verzetten. ‘En dan is het zaak dat de mensen een boek bestellen’, aldusVan de Lindeloof. ‘Hoe mooi is het wanneer mensen alle elf de boeken (á 15 euro per boek, AD) kopen?’, besluit de voorzitter van Stichting Boerderijenboek.

Auteur

Redactie