Harm Supèr: al 40 jaar superscheids

Emmeloord

Onlangs is hij onderscheiden door de nationale volleybalbond. Meer dan veertig jaar fluiten is ook niet niks. ‘Zolang ik er nog plezier in heb ga ik door, ik denk zeker nog een jaar of tien’, zegt Harm Supèr.

De 58-jarige Emmeloorder, lid van het kleine maar gezellige VC Emmeloord, waar hij materiaalman en scheidsrechterscoördinator is, is een bekende verschijning in de volleybalwereld. Er zijn maar weinig sporthallen in Noord-Nederland, die Supèr in zijn lange carrière niet heeft bezocht. Dat een lid van zijn club zich al zo lang vrijwillig inzet voor het volleybal maakt voorzitter Ab Winterink trots. ‘Het is uniek, ongekend. Wij zijn dankbaar dat Harm Supèr al veertig jaar fluit.’ Eigenlijk fluit de jubilaris al een jaar langer. In 1976 volgde Supèr op aanraden van een docent van de Kohnstamm mavo, waar hij op school zat, een cursus in ’t Voorhuys. De rest is geschiedenis. Tot op de dag van vandaag leidt Supèr volleybalwedstrijden. Minimaal één keer per twee weken, maar indien nodig vaker, beklimt hij de bok. Opmerkelijk, want bij de ervaren arbiter kwam in zijn puberteit aan het licht dat hij een aangeboren afwijking aan de hersenen heeft, waardoor motoriek en spraakvermogen zijn aangetast.

Sportief mannetje

Een misschien wel mooie sportcarrière werd daardoor in de kiem gesmoord, want Harm Supèr was een sportief mannetje. Hij turnde, volleybalde en voetbalde. Noodgedwongen legde hij zich toe op een loopbaan als scheidsrechter, volgens Ab Winterink een ondergeschoven kindje. Harm Supèr krijgt echter de waardering die hij verdient. In elke sporthal wordt hij met open armen ontvangen. ‘Overal staat zijn eigen mok met koffie voor hem klaar’, weet Peter Boelens, lid van de technische commissie van VC Emmeloord. Harm Supèr durft van zichzelf niet voluit te zeggen dat hij een goede scheidsrechter is, al weet hij één ding zeker: ‘De spelers maken meer fouten dan ik.’ Niemand is foutloos, ook Supèr niet. ‘Voornaamste is dat je als scheidsrechter de wedstrijd aanvoelt en de volleyballers zoveel mogelijk laat spelen. Nee, ik ben niet streng. Wat is streng? Ik fluit normaal. Voordeel is dat veel spelers me goed kennen en dus weten wat ze aan me hebben.’ En daarbij: hij is inmiddels zeer ervaren. ‘Ze maken mij niet meer gek.’

Kaarten uitdelen

Onder leiding van Harm Supèr is nog nooit een wedstrijd uit de klauwen gelopen, al waren er genoeg spannende momenten. Dan gierde de adrenaline door zijn lijf. ‘Als het 24-23 staat, hoop ik altijd maar dat de bal duidelijk in of uit is of dat er een grote fout wordt gemaakt, waardoor het geen twijfelgeval is.’ Plezier in het fluiten, dat is het belangrijkste voor Supèr. Daarom floot hij, de bond had hem daarvoor gevraagd, slechts kortstondig op landelijk niveau. ‘Moest ik een beetje klaverjassen voor op die bok. Nee, al die kaarten uitdelen, daar had ik geen zin in. Veel te veel regels. Het blijft een spelletje, hè?’ Die insteek maakt dat Harm Supèr zich zo op zijn gemak voelt bij VC Emmeloord, een club met dik zestig leden en sinds 1995 op eigen benen. Voorzitter Ab Winterink: ‘Het is een club van vooral oudgedienden, die vroeger op een goed niveau hebben gespeeld. De gemiddelde leeftijd is boven de veertig, al spelen in het eerste een paar jonge jongens. Er ligt geen druk op, iedereen bij ons wil gewoon lekker volleyballen. Een kampioenschap is een leuk extraatje.’ Niet teveel pretenties, het moet vooral gezellig zijn. Harm Supèr en VC Emmeloord: een goed huwelijk. Harry de Ridder

Auteur

Redactie