Dromen tot ver voorbij de horizon

Emmeloord

In de serie Boeren in het Buitenland volgt deze maand een uitstapje naar Canada. De 46-jarige Reinier de Vries woont met zijn Canadese vriendin in Grayson, in de provincie Saskatchewan.

We gaan terug naar het jaar 2008. De Vries emigreert in dat jaar naar Canada. Naar Grayson. Een piepklein plaatsje. De grootste stad in de buurt, Regina, ligt op twee uur rijden naar het westen. In de afgelopen jaren groeide het bedrijf van de Nederlander, met roots in Nagele, enorm. Inmiddels wordt er gewerkt op tweeduizend hectare, met vooral Canola (dit is een genetisch gemanipuleerde variant van koolzaad), sojabonen, gerst en zomer/wintertarwe.

Dromen

Reinier de Vries wordt geboren in Zierkizee. Na anderhalf jaar volgt een verhuizing naar de Noordoostpolder. Zijn ouders nemen het landbouwbedrijf van opa De Vries aan de Sluitgatweg 4 in Nagele over. De jonge De Vries heeft landbouw door zijn aderen stromen. Het wordt hem immers met de paplepel ingegoten. Al snel weet de kleine Reinier wat hij later wil gaan doen. ‘Mijn droom was er al vanaf een jaar of 7’, vertelt Reinier de Vries nu. ‘Ik wilde boer worden.’ Al gauw komt het besef dat Nederland te klein is voor de grote dromen van deze jongeman. ‘Mijn vader had een klein bedrijfje, met te weinig toekomst om er volwaardig boer van te zijn. Mijn hart lag in de akkerbouw en het bedrijf was te kleinschalig (13 hectare) om hierin door te gaan. We huurden wel land van Friesland tot zuidelijk Flevoland, voor de teelt van pootaardappelen en wortelen. De droom was altijd om grote graanvelden tot aan de horizon te hebben, om grootschalig graanboer te zijn.’ In het jaar 2000 wordt samen met zijn broer de horizon verlegd. Polen is de bestemming. ‘We zijn in dat jaar een graanbedrijf begonnen.’ Dat duurde zes jaar. Broer Marco neemt dan het bedrijf van vader De Vries over. Daar wordt voornamelijk de opslag en verwerking van wortelen gedaan. Bij Reinier blijft het broeien. De horizon in het westen wordt opgezocht. ‘Ik ben in 2008, nadat ik een geschikt bedrijf had gevonden, naar Canada geëmigreerd.’ En zo komt iemand, die ook nog een periode in Tollebeek woonde, in een land ver van huis terecht.

Liefde

Zijn liefde voor Canada ontstaat wanneer Reinier begin jaren ’90 naar de Landbouwschool in Emmeloord gaat. Een prachtige stageperiode in Canada is genoeg. ‘Daar is mijn liefde voor dit land gegroeid.’ In zijn Poolse jaren leert Reinier vooral improviseren. Iets waar hij vandaag de dag nog altijd profijt van heeft in het gigantische land waar hij nu woont. ‘Onderdelen en dealers zaten daar niet om de hoek zoals in Nederland. In Canada is dat eigenlijk ook zo. Je bent vooral op jezelf aangewezen’, zegt hij. Verhuizen betekent vaak een euforische fase, maar daarna kom je erachter hoe je nieuwe leefgebied werkelijk in elkaar steekt. Cultuur is er niet in Grayson, waar de eerste pioniers rond 1890 kwamen. ‘Wanneer ik begin over het behoud van cultuur, beginnen ze wat te lachen. Wat hier staat heeft een levensduur van maximaal 75 jaar. De houten constructies worden in de brand gestoken om het weer op te ruimen.’ Wennen was het vooral ook aan de afstanden, geeft Reinier aan. ‘Maar ook dat gaat snel.’ Hoe dan ook. Daar waar de jonge De Vries van droomt is bewaarheid geworden. ‘Mijn droom is hier uitgekomen. Ik voelde me er meteen thuis. De werkervaring die ik had in 1990 en 1992 in Alberta op een farm gaf me de doorslag. De ruimte, de rust. In de winter hoor je alleen je jezelf ademhalen of hoor je de trein hier 10 kilometer vandaan.’ Alexander Drost

Auteur

admin