‘Superstrakke organisatie’ Triathlon Noordoostpolder

EMMELOORD

Henk Jongstra geeft hoog op van de organisatie van de Triathlon Noordoostpolder. ‘Die is zo strak georganiseerd, dat ik niet zie op welke punten verbeteringen mogelijk zijn.’

De 55-jarige Emmeloorder is zondag 27 augustus weer van de partij als deelnemer aan de kwart triatlon. In zijn werk als directeur van twee veevoederfabrieken is hij dagelijks bezig om te kijken wat er allemaal beter kan, maar zoals gezegd vindt hij de triatlon in zijn eigen woonplaats superstrak georganiseerd. ‘Ik heb veel triatlons gezien en meegemaakt, maar in Emmeloord heeft niemand wat te zeuren. Heel knap van zo’n jonge organisatie.’ Meer dan 400 atleten hebben zich al ingeschreven voor de Triathlon Noordoostpolder. De kwart en achtste triatlon zijn het populairst. Henk en zijn vrouw Janke (52) gaan 1 kilometer zwemmen, 40 kilometer fietsen en 10 kilometer hardlopen. Grote pretenties hebben ze niet. ‘Gewoon genieten’ en ‘lekker finishen’ zijn de doelen, die ze zich hebben gesteld. Wat niet wil zeggen dat ze niet zo goed mogelijk willen presteren. Daarvoor trainen ze met een min of meer vaste groep. Janke was de eerste, die de stoute schoenen aantrok. Via haar werk kwam ze in contact met Frank Heldoorn, zesvoudig Nederlands kampioen op de lange afstand en meervoudig deelnemer aan Ironmans over de hele wereld. Dat is nog maar een paar jaar geleden. In 2014 liep Janke Jongstra haar eerste klassieke triatlon (3,86 km zwemmen, 180,2 km fietsen en de marathon) in Almere. ‘Dat was een heel bijzondere dag’, zegt Henk. ‘Ik was zo trots als een aap met zeven staarten.’ Sindsdien houden beiden het bij de kwart triatlon. ‘Kwartjes’, zoals Henk ze met alle respect noemt. ‘Het blijft een fokking eind.’ Janke: ‘Een kwart triatlon is van een heel andere intensiteit. Je zit veel hoger in je hartslag.’ Beiden vallen ze in een leeftijdscategorie (40+), die de overhand heeft op de triatlon in Emmeloord. Naar de reden kunnen ze slechts gissen. ‘Je hebt wel aardig wat materiaal zoals een fiets en een wetsuit nodig. Het is niet echt goedkoop’, vindt Henk. Pluspunt van de Triathlon Noordoostpolder vinden ze allebei de locatie. Janke: ‘Het is heel compact georganiseerd, waardoor het een leuke wedstrijd voor het publiek is. Je ziet de atleten vaak voorbij komen. En er is altijd veel publiek, dat maakt het een bijzondere triatlon.’ Om toch een klein kritisch geluidje te laten horen: ‘Het loopparcours is nogal saai.’ Hoe het anders zou kunnen, weten beiden zo gauw niet. Toch eens over nadenken, organisatoren? Wie van de twee de betere triatleet is, lijdt geen twijfel. Dat is Janke. ‘Een diesel’, noemt Henk, die overigens meerdere marathons op zijn naam heeft staan, haar. Ze vindt zichzelf geen groot triatleet. ‘Ik vind het zo leuk om te doen.’ Henk heeft één, laten we zeggen, wat zwakker onderdeel. ‘Zwemmen is bij mij een drama. Ik doe gekke dingen in het water. Als je achter in het deelnemersveld kijkt en je ziet een vent tussen de kano’s zwemmen, dan ben ik dat.’

Auteur

admin