75 jaar Noordoostpolder

Emmeloord

Het golven van graan

We waren nog maar nauwelijks op weg of mijn vader riep juichend door de Taunus welkom op de bodem van de zee in de jaren zestig op weg naar nergens Ik dacht dat hij hallucineerde achter het stuur want ik zag het graan golven op de velden en akkers vol tulpen die ik wilde plukken voor mijn moeder in een vaas op zondag Dit land was geen land, dit is een drooggevallen zoete zee geweest met kleine verzwolgen eilanden en in de bodem oeroude schepen rottend, wachtend op een gravend mens En de dijken omzomen de zee en de wind waait waar hij wil en in de wegatlas stond NOP de naam van deze nieuwe bodem vol van het golvend graan Arjen Boswijk, juni 2016

Auteur

redactie