Vrouwenvoetbal: Vrouwen SVM zijn nog te lief

Marknesse

‘We hebben twee meisjesteams en een vrouwenteam. Dat is mooi voor de vereniging. Vrouwen en meisjes zijn sowieso een aanwinst voor elke vereniging’, vindt Mark Hilderink, leider van de vrouwen van SVM.

Een aantal jaren zat het vrouwenvoetbal in Marknesse in een dip, maar een paar enthousiastelingen hebben er de schouders onder gezet en nu floreert de vrouwentak. ‘Ja, ik vind dat vrouwen binnen een voetbalclub van toegevoegde waarde zijn. Ook in de kantine hebben ze een functie: het is gezelliger met vrouwen erbij.’ Het leiderschap van SVM VR1, dat uitkomt in de vierde klasse, deelt hij met Addy Peters. Zaterdag staan in de tweede helft tegen VHK/SVBS (4-4) maar liefst drie dochters van Mark Hilderink binnen de lijnen: Mirthe, Imke en Kirsten. ‘Daar ben ik best wel trots op.’ En dan zit opa ook nog in de dug-out. De Hilderinks, de Kennedy’s van het voetbal in Marknesse.

Laatste minuut

SVM komt voor het tweede seizoen uit in de vierde klasse. Na drie wedstrijden heeft SVM zich in de middenmoot genesteld. De wedstrijd tegen VHK/SVBS is reclame voor het vrouwenvoetbal. Er zit alles in wat voetbal aantrekkelijk maakt: een open wedstrijd met een grillig scoreverloop, mooie goals en soms grote fouten. Ilse Pipping (2x), Mirthe Hilderink en Tessa Peters maken de goals. Grootste domper voor SVM: VHK/SVBS maakt in de laatste minuut nog gelijk. ‘Jullie hebben fantastisch goed gewerkt, maar we hadden kunnen winnen. Een paar doelpunten gaven we te gemakkelijk weg. Over de hele wedstrijd gezien was het een terechte uitslag’, houdt Hilderink de speelsters na afloop voor. Aanvoerder Tessa Peters (20) voetbalt al twaalf jaar (of dertien, ze weet het niet meer precies) bij SVM. Ze is kritisch op sommige aspecten van het vrouwenvoetbal en van haar eigen team in het bijzonder. ‘Het grootste probleem is dat het vrouwenvoetbal niet zo snel gaat. Het tempo moet echt omhoog. En wij spelen soms nogal chaotisch. Dat zag je nu ook. We moeten elkaar meer coachen. Een gelijkspel was niet nodig geweest. Klote.’ Maar de positieve zaken overheersen. ‘Bij de tegenstanders zie je vaak dat ze zeiken tegen elkaar. Wij zijn juist positief naar elkaar toe. En Joop Dekker is een hele goede trainer. Hij is fanatiek en door hem is onze conditie heel goed. Is wel eens anders geweest.’

Wat te lief

Mark Hilderink beaamt de woorden van de aanvoerster. ‘Joop is fantastisch. Hij heeft zelf geen kids, maar meldde zich spontaan bij ons. Hij is er twee keer in de week, altijd. Erg mooi.’ Maar ook Hilderink ziet nog punten van verbetering. ‘Ze hebben moeite om fysiek te spelen. De meiden vinden het al gauw gemeen. Ze zijn nog wat te lief. Ze mogen wel eens meer uitdelen.’ SVM treft dit seizoen veel polderploegen: Tonego, Ens/Kraggenburg, Flevo Boys, Espel en Tollebeek/Nagele. Het doel voor dit seizoen is helder: middenmoot. ‘Linkerrijtje, vijfde, zesde plaats zou mooi zijn’, meent Hilderink. ‘Moet haalbaar zijn.’ Harry de Ridder

Auteur

Redactie