Vrouwen Espel: winnen mag, hoeft niet

Espel

De vrouwen van SC Espel weten dit seizoen amper wat winnen is, maar op de sfeer hebben de vele nederlagen geen enkele invloed. ‘Ze willen het leuk hebben met elkaar en daar zijn ze goed in’, zegt Petronella Pilat.

De leidster van Espel kan het weten. Ze stond aan de wieg van het vrouwenvoetbal in Espel, speelde zelf in het eerste en is al meer dan tien jaar nauw betrokken bij het wel en wee van de vrouwen van de vierdeklasser. ‘De betrokkenheid is groot. De meiden doen veel met elkaar. Wat? Wat niet kun je beter vragen. Ze pakken van alles aan, maakt niet uit wat.’ Voetbal is voor de meer dan twintig leden tellende selectie in de ware zin van het woord een hobby. Het moet vooral gezellig zijn en dat is het bij Espel. ‘Veel meisjes uit andere dorpen voetballen bij ons, omdat de sfeer zo goed is’, weet Pilat. Aanvoerder Nienke de Wit bevestigt dat beeld. ‘Wij hebben een heel leuk team, kunnen het goed met elkaar vinden.’

Niet zomaar weg

Nienke de Wit (22) komt van het Steenbankpad, tussen Tollebeek en Espel. Ze heeft vriendinnen, die bij de combinatie Tollebeek/Nagele VR1 voetballen en ze weet dat de competitiegenoot naarstig op zoek is naar versterking. ‘Nee, ik heb niet overwogen om bij Tollebeek te gaan voetballen. Ik ga hier niet zomaar weg. Ik voetbal al zo lang bij Espel. De band in ons team is heel sterk.’ Die band kan niet voorkomen dat Espel het zwaar heeft in de vierde klasse. Slechts één ploeg staat lager op de ranglijst: Tollebeek/Nagele. Ook tegen DWP uit Sintjohannesga komt Espel er nauwelijks aan te pas. Slagregens en harde wind maken het voetbal nog moeilijker dan het voor Espel al vaak is. Koploper De Wite Peal stapt met een 1-7 overwinning van het veld. Na een vlotte 0-2 achterstand doet Floortje Poels de hoop op succes weer toenemen door koeltjes af te ronden. De hoop is van korte duur want nog voor rust is de marge weer twee en in de tweede helft regent het kansen voor DWP, dat met dubbele cijfers had kunnen toeslaan. Eén keer dit seizoen won Espel, van Blokzijl. ‘Dat is alweer een tijd geleden’, wordt fijntjes op de bank opgemerkt.

Beroerdere ploegen

Toch vindt trainer Johan Hensums, dat zijn vrouwen best kunnen voetballen. ‘Ik heb wel beroerdere ploegen getraind. Bij Espel zit er echt wel voetbal in. Als we twee keer per week met een vaste groep zouden trainen en ook de rest goed op de rails zouden hebben, draaien we bovenin mee. Als ze het op de heupen hebben, draaien ze iedereen dol.’ Maar ja, dat is niet de werkelijkheid. ‘Eén keer per week staat Hensums met acht, negen man op het veld’, weet Petronella Pilat. Dat is de werkelijkheid. De selectie is ruim bemeten, maar hele kolonies studeren in Groningen of Leeuwarden. ‘De meiden willen liever rouleren. De beste elf spelen daarom niet altijd. Het plezier staat voorop, dat is voor hen belangrijker’, zegt Hensums. De Emmeloorder accepteert die insteek. Hij wist aan welke klus hij begon vorig seizoen. De vrouwen van Espel spelen al lang samen, vormen samen één front, houden zich aan de afspraken en vinden winnen leuk, maar niet zaligmakend. Er valt geen onvertogen woord na de nederlaag tegen DWP. ‘Dit was een oefenpot’, vindt Johan Hensums. Komende zaterdag wacht concurrent Tollebeek/Nagele, dat wordt een belangrijke derby. ‘Dan moeten we knallen.’ Harry de Ridder

Auteur

Redactie