Wind in de rug voor Gaby Stet en Potato Company

Emmeloord

Gaby Stet van The Potato Company werd begin dit jaar uitgeroepen tot Ondernemer van het Jaar in de Noordoostpolder. ‘Dat kwam als een verrassing’, klinkt het bescheiden. ‘We zijn er namelijk nog lang niet, we zijn net begonnen.’

Door Alexander Drost Er staat een straffe, vrij gure voorjaarswind. Het gebouw van The Potato Company staat er florissant bij. Het is Gaby Stet zelf die de deur opent. Met een klap slaat de voordeur vervolgens dicht. De wind heeft er vrij spel, suist om het gebouw heen. Het is een wind die de TPC momenteel in de zeilen heeft, maar in de begin jaren juist vooral zo tegen had. Het verhaal het bedrijf, dat zo positief in het nieuws is gekomen, en het verhaal van Stet, die zijn team alle credits geeft voor de behaalde prijs.

Labrador

De winnaar is 13 jaar geleden vanuit het niets gestart. Hij beet zich vast als een pitbull en inmiddels is het bedrijf actief in veertig landen en heeft het een dochteronderneming in Frankrijk.’ Het waren de woorden van wethouder en juryvoorzitter Hans Wijnants tijdens de voor Stet zo verrassend mooie nieuwjaarsreceptie. Als een pitbull ziet Gaby Stet zichzelf overigens niet. ‘Ik ben altijd heel lief en aardig’, glimlacht hij. Een lieve pitbull dan? ‘Meer een labrador, zeggen ze weleens’, verklapt de ondernemer uit Emmeloord. ‘Ik heb ondertussen wel geleerd dat mijn vrienden m’n vrienden zijn, maar dat ik wel vecht voor mijn belang. Als je dat niet doet, heb je geen bestaansrecht. Als je iedereens vriend bent, dan red je het niet. Niemand komt het je brengen, je moet het zelf maken en overleven. Ik ben creatief, maar daar staat tegenover dat ik heel chaotisch ben. Die gaan hand in hand. Voor de chaos moet ik voor waken. Daar ben ik bewust mee bezig, om het te ondervangen. Je wordt een jaartje ouder’, knipoogt hij. De ondernemer van het jaar is gemotiveerd tot op het bot. Het gaat niet altijd vanzelf, het gaat met ups en downs. Wat drijft de ondernemer Gaby Stet? ‘Iets creëren, iets opbouwen. Iets achterlaten en moois doen. Dat is mijn karakter. Ik wil graag iets bereiken, ben niet iemand die achterover leunt of achterin de bus gaat zitten. Het liefst zit ik vooraan, doe ik mee met het verhaal. Ik heb gemerkt dat de hele agrosector vreselijk boeiend is. Het is niet iets van de eenmalige deals, het is continuïteit, je netwerk opbouwen. Het is een heel lang proces en als dat eenmaal draait, dan merk je ook dat de trein haast niet tegen te houden is.’

Zelf bouwen

Gaby Stet heeft The Potato Company vanaf de eerste steen opgebouwd. ‘We begonnen met eigenlijk niks’, zegt de ondernemer, die uit het familiebedrijf Stet, dat in 1998 werd verkocht aan ZPC, het latere HZPC, stapte. ‘De concurrent was plots de moedermaatschappij. Dat was geen leuke periode’, blikt Stet terug. ‘Ik moest keuzes maken; of met de flow meegaan, of de conclusie trekken dat ik niet lekker in m’n vel zat en ontslag nam en voor mezelf begon.’ Het werd uiteindelijk een frisse start, met Stet zelf aan het roer om de gewenste koers te gaan varen. ‘Ik kon helemaal mijn eigen ding gaan doen. Wat ik alleen niet had voorzien is dat de beginjaren zo negatief waren. 2004 was een heel slecht aardappeljaar op consumptiegebied, een beetje te vergelijken met het huidige seizoen. Er gingen in dat jaar een hoop dingen mis. Het was een zware periode’, blikt Stet nu terug. Iets opbouwen vanuit het niets. Ga er maar eens aanstaan. In het begin veel kosten maken en dan moeten de inkomsten de kosten gaan dekken, om vervolgens ook nog eens geld te gaan verdienen. ‘Misschien was het een stukje naïviteit, onderschatting. Maar het was ook heel ambitieus’, constateert Stet. ‘Als je over alles na gaat denken in het leven, dan gebeurt er helemaal niks meer. Ik ben redelijk opportunistisch, dan stap je weleens in een avontuur. Eigenlijk wel een achtbaan, ja. In het begin heb je ontzettend honger, je pakt alles aan wat voor je voeten komt. Dat is vaak fout. Vaak is het verstandig om eens ‘nee’ te zeggen, om iets aan je voorbij te laten gaan. Dat is later wel gebeurd. Je krijgt rust in het ondernemen, dan ga je verstandiger om met kansen. Het is een valkuil, maar je creëert ook heel veel kansen. Er gaan natuurlijk ook veel dingen goed.’

Ontwikkelingen

Na 2006 kwam de wind in de zeilen. Er vond in de loop van de jaren veel verschuiving plaats in de activiteiten. Toen was er veel consumptiehandel. ‘Maar door ontwikkelingen in de markt was het steeds moeilijker om geld daaraan te verdienen. Dat kwam mede door de ketenverkorting. We gingen steeds meer naar de pootgoedhandel en pootgoedteelt toe. En naar eigen rassen. Alles wat we verdienen stoppen we terug in rassenontwikkeling en research. Dat zijn enorm lange processen en begint nu z’n spin-off te krijgen. De pioniersfase hebben we gehad, nu zitten we in de ontwikkelingsfase van het bedrijf. Een hele andere dimensie.’ Ontwikkelingen op het gebied van klimaat en de toekomst van aardappelzaadjes houden Stet regelmatig bezig. De aardappelen worden dan als zaadje verkocht, in plaats van een knol. ‘Nu verkopen we containers vol met aardappelen en gaan we de hele wereld over. Straks is het een kopje met zaad dat wordt gepoot.’ Stet ziet hierin twee bewegingen. ‘De een zegt dat het nooit gaat gebeuren omdat het te ingewikkeld is, maar ik denk dat wanneer er zoveel wordt geïnvesteerd in research door de grote jongens, dan gaat er wat gebeuren. Er zijn nog veel dingen te overwinnen, maar in de jaren tachtig werd hetzelfde gezegd over suikerbieten.’ Het is toekomstmuziek, maar daarom niet minder interessant om goed in de gaten te houden. Gaby Stet is nog lang niet klaar. ‘Wanneer ben je klaar? Als je terugkijkt is er veel gebeurd, maar als ik vooruit kijk, dan moet er nog heel veel gedaan worden’, vertelt hij tot besluit.

Auteur

Redactie