Oh oh Emmeloord | Kenteken

Emmeloord

Er was een tijd dat witte kentekens nog gewoon van Duitsers waren. Die kwam je dan tegen als je op vakantie was en vanaf de camping in Ommen, een uitstapje maakte richting Gramsbergen. Je was al ver van huis maar het kon dus nog verder.

“Is dit Duitsland pap? Ja jongen, dit is Duitsland. Ja dat dacht ik al. Ze praten hier raar en ik zag witte nummerborden. Maar wonen er dan ook veel Nederlanders in Duitsland? Ik zie namelijk nog steeds veel gele nummerborden. Ja jongen, je komt er niet vanaf. Die blijf je tegenkomen.” Tegenwoordig komen de witte kentekens dan vooral uit Polen en Litouwen. Je hoeft er ook niet voor naar Gramsbergen, Coevorden of bij Nijmegen de grens over, want ze staan gewoon geparkeerd aan de Zuiderkade. Het zijn ook geen vakantiegangers maar polderbewoners. Woonachtig in een hotel in Bant of een schuur van een boerderij aan de Vollenhoverweg. Er was een tijd dat de schuur bij de boerderijwoning een boerenschuur was. Er stond een trekker, overalls hingen er te drogen en op een zelf getimmerde werkbank lag een onderdeel van een agrarisch werktuig gerepareerd te worden. Tegenwoordig is zo’n schuur een krappe herberg vol met getimmerde kamertjes met elk een Velux raampje. Op het erf een paar dozijn Volkswagen Golfjes. Een hotel of een herberg in een schuur, het klinkt als iets tijdelijks. Vanwaar de gedachte dat de arbeidsmigrant ook weer vertrekt? Onlangs deed D66 een voorstel voor het huisvesten van arbeidsmigranten in zeecontainers. In Amsterdam staat er een hele sloot te koop waar eerder studenten in werden gehuisvest. Waarom staan die containers eigenlijk te koop? Hebben al die studenten een betaalbare kamer in Amsterdam kunnen vinden in een hoofdstedelijke woningmarkt die – heb ik iets gemist – opeens prima in balans is? Of was het toch niet zo lekker wonen? “We moeten niet te klein denken en grote stappen maken,” aldus de fractievoorzitter van D66. Het voorstel kreeg geen enkele steun in de raad van Noordoostpolder, de wethouder zag niets in het plan. Een zeecontainer is een tijdelijke oplossing. Een lapmiddel bij gebrek aan fatsoenlijke woonruimte. Wie groter denkt en stappen wil maken, moet zich beseffen dat de arbeidsmigrant blijft. De arbeidsmigrant is geen gastarbeider die hier tijdelijk komt werken, maar een nieuwe inwoner van Nederland. Dat geldt niet voor allemaal, maar velen zullen blijven. Een Europeaan geboren en getogen in een ander land van de Unie, is immers vrij zich te vestigen waar hij wil. Ook in Emmeloord. Van de eerste generatie gastarbeiders die in de jaren zestig van de vorige eeuw vanuit Turkije en Marokko naar Nederland kwamen, tot de derde generatie Nederlanders van allochtone afkomst. Straks wonen we naast kinderen en kleinkinderen van de eerste generatie Poolse arbeidsmigranten die in 2004 in Nederland aan de slag gingen. Niet in een zeecontainer maar in een huis. Witte kentekens worden vanzelf geel, wie niet te klein denkt koopt geen zeecontainer maar begint te heien.

Auteur

admin