It gie dochs oan! IJsclubs blij

Marknesse

[gallery ids="84702,84703,84704"] In Emmeloord duurde het langer dan verwacht en gehoopt, maar in verschillende dorpen, waaronder Marknesse en Nagele, ging de ijsbaan donderdagochtend open. Wietske Eilander: ‘Iedereen blij!’ De penningmeester van IJsclub Nagele kon woensdag in de loop van de dag via Facebook bekend maken, dat de schaatsen uit de doos (in Nagele zitten de schaatsen niet in het vet) konden. Eerst ging de baan open voor de kinderen, later kon jan en alleman terecht op een deel van de grote ijsbaan. De vele trouwe leden reageerden ‘superenthousiast’. Dat een deel van de baan in Nagele niet goed genoeg was, mocht de pret niet drukken. Je kon prima je ronden schaatsen, daar was de ijsvloer groot genoeg voor. Het leverde weer mooie plaatjes op met de zon laag aan de hemel in de namiddag, met pure schaatsliefhebbers die hun rondjes afwerkten en kleintjes, die met behulp van een schaatsrekje hun eerste slagen maakten. Veel vrijwilligers De ijsclubs waren er maar druk mee. Nagele vormde geen uitzondering. Eilander: ‘Het kostte veel tijd. Gelukkig beschikken we over veel vrijwilligers, die hebben geholpen. Echt geweldig.’ De ijsmachine en schaatsrekjes, die de afgelopen jaren werden aangeschaft, kwamen goed van pas. De trip naar Thialf, die alweer was geregeld, kon dit jaar gelukkig worden afgezegd. Op de kleine baan in Marknesse was het heel gezellig. Veel jeugd op het ijs, die op de lekker harde muziek haar meters maakte. Ook in Marknesse kon de baan eerst maar voor een deel open. Zon en wind maakten het de ijsmeester knap lastig. Vrijdag was de situatie al stukken beter. De partij sneeuw eraf en klaar was kees. Bestuurslid Douwe Lodewijk zag het allemaal aan met een grote glimlach op z’n gezicht. ‘We konden goed merken, dat Emmeloord en Ens niet open waren. We hadden veel toeloop daar vandaan.’ Met het organiseren van kortebaan- en priksleewedstrijden, het kampioenschap om de Gouden Fluitketel (soort curling) en een ijshockeyclinic liet de ijsclub in Marknesse zich van z’n beste kant zien. Lekkende baan Marknesse was een van de eerste banen in de polder die de poort opende. Met dank aan de lekkende baan. Douwe Lodewijk. ‘Het water lekt weg, waardoor het ijs op het gras zakt. Daardoor is het ijs heel sterk.’ In Emmeloord was de situatie volstrekt anders. Pas op zaterdagochtend besloten Andries Yska, voorzitter, en Terry Dam, ijsmeester, dat een deel van de immense baan open kon. Gelukkig, it gie dochs oan ten langen leste. Yska, zelf Facebookloos, hoorde dat er nogal wat commentaar was. De ijsbaan zou eerder open moeten, het bestuur zou niet veel doen. ‘Laat ze maar praten’, zei Yska. ‘We waren hier elke dag aanwezig.’ Hij was ‘superblij’, dat de baan zaterdag open kon. Zelf had Yska de ijzers ook ondergebonden om de toestand van het ijs in de smiezen te houden. ‘Hier doe je het als bestuur voor.’ Harry de Ridder

Auteur

redactie