Frans en Marijke creatief stel

Espel

De afspraak staat om 10.00 uur ’s morgens, koffietijd. Dat is het moment dat Frans en Marijke van de Kamp uit Espel elkaar zien. Marijke is boven druk met haar poppenhuisspullen en Frans bouwt in de garage aan een elektrische stoommachine.

De kans om op de voordeurbel te drukken, gunt Frans me niet. Hij heeft de garagedeur al openstaan. In de garage staat zijn trots, een VDK motor. ‘Ja dat staat voor Van de Kamp. Alleen het frame heb ik niet zelfgemaakt.’ De 80-jarige Frans bouwde twee jaar aan de motor en won er bij de Yamaha 650 Twin Klub Nederland ‘De Gepoetste Zuiger’ mee, die een plekje in de keuken heeft. Frans is een liefhebber van de klassieke motor. ‘Ik houd van classic races, die moderne machines doet me niet veel. Ik vind ze ook niet mooi om te zien. En wat dat betreft hebben we de tijd mee, want retro is weer helemaal in.’ Hij is ook niet van de TT, maar ging er vroeger wel eens naartoe. ‘Dat was in de tijd dat het circuit er nog niet was, bij Hooghalen achter de bossen. De 1cilinders 500 liepen toen ook al 240 kilometer per uur hoor.’ TT circuit De unieke VDK motor haalt die snelheid niet. ‘Hij loopt als het moet 185 kilometer per uur. Ik heb er de 165 mee gehaald. Maar wat is snelheid. Je mag toch nergens snel rijden, daar heb je dus niks aan.’ Frans had vroeger in Kampen een groothandel in automaterialen en revisiebedrijf van starters en dynamo’s. Toen hij dat bedrijf verkocht begon hij een motorzaak, gespecialiseerd in klassiekers. ‘Nu doe ik het hobbymatig’, vertelt hij te midden van een professioneel ingerichte garage met tal van machines. En vooral die typische geur van olie en vet, alsof ik in de werkplaats van mijn autobedrijf ben. Na de voltooiing van de VDK, stortte Frans zich op de bouw van een stoommachine. Tot aan de schroefjes en moertjes maakte hij alles zelf. Een bouwtekening had hij niet, al keek hij wel eens op internet voor wat hulp en de formule. ‘En dan is het mooi dat de machine het bij de eerste test meteen doet.’ Stoommachine ‘Ja dat moment herinner ik me ook nog wel. Toen riep je me midden in de nacht’, haakt echtgenote Marijke in. ‘Ja het was nachtwerk, maar tot 3.00 uur werken maakt mij niet uit’, vertelt hij inmiddels bij een kop koffie aan de keukentafel. Hij exposeert zijn trots op hobbybeurzen, maar nu er geen werk meer aan de machine is, verbouwt Frans de stoommachine naar eentje die aangedreven wordt op elektrisch. ‘Je moet toch wat bezig blijven’, verklaart hij zijn activiteit. Als Frans in de garage klust, werkt echtgenote Marijke boven aan poppenhuizen en de inrichtingen daarvan. ‘Friemelen’, noemt ze het. Ze maakt alles op het gebied van interieur in miniatuur voor poppenhuizen; beklede bankstellen, gordijnen, tafels, stoelen, meubels en noem maar op. Zelfs koperen roeden op een trap zijn zelfgemaakt. ‘Daar heeft Frans me bij geholpen’, zegt ze. Het geeft maar aan hoe gedetailleerd de aanpak is. ‘Ja ik ben van de details.’ Daarbij gebruikt ze ook nagenoeg alleen gebruikte spullen. Poppenhuizen ‘Als kind maakte ik al poppenhuizen van margarinedozen, maar ik heb tot mijn 65ste gewerkt en toen was er geen tijd voor creativiteit.’ Marijke werkte onder andere als therapieleidster bij de GGZ in Franeker en was leerkracht Godsdienst. ‘Ik had altijd nog een poppenhuis staan en dat wilde ik opknappen na mijn pensioen. Maar ik maakte eerste een poppenhuis voor een ander en kreeg toen de smaak te pakken.’ Op aanvraag maakte ze eens een bungalow met een complete inrichting erin. Op dit moment is ze bezig met een kamertafereeltje in een stopfles. Over friemelwerk gesproken. ‘Ja ik maak het me niet gemakkelijk!’ Samen met Frans staat ze op hobbybeurzen om zelfgemaakte poppenhuisspullen te verkopen. Ze presenteert haar assortiment in tot poppenhuis omgebouwde reiskoffers. ‘Op die manier kan ik mijn hobby bekostigen. Zo bedruipt mijn hobby zichzelf.’ In de zomermaanden is Marijke minder vaak te vinden op de bovenverdieping. ‘Dan ben ik in de tuin, dat is ook een grote passie.’ ‘Oh ja daar mag ik nog niet naar wijzen’, merkt Frans lachend op. Praatje Frans en Marijke die dit jaar 12,5 jaar getrouwd zijn en hun 80ste en 70ste verjaardag vieren, zitten elkaar met hun hobby’s niet in de weg. ‘We hebben allebei dat wat onze ogen zien, we ook kunnen maken. Liever zo actief dan achter de geraniums zitten toch. Oh ja we zitten wel samen op de jeu de boules in Espel.’ ‘En mijn klussen is ook een sociale bezigheid. Ik heb de garagedeur open. Er komt nogal eens iemand voorbij voor een praatje. Daar heb ik natuurlijk wel tijd voor’, besluit Frans. Cees Walinga [caption id="attachment_84755" align="alignnone" width="383"] Marijke van de Kamp op haar afdeling poppenhuizen en inrichting (Foto NDC/Cees Walinga[/caption]

Auteur

redactie