Liefdesbrief uit Vollenhove keert na 78 jaar terug bij familie

VOLLENHOVE

Acht kantjes had Henk in 1940 nodig om zijn brandende liefde te verklaren aan Jo Schuurbiers, toentertijd wonend in een woonark in de Nieuwe Haven in Vollenhove. Nu, 78 jaar nadat Henk zijn gevoelens op schrift schreef, is de bloemrijke liefdesbrief ineens het gesprek van de dag.

Als meisje van twaalf vond Sandra Jansma-Kruit in 1998 in een leegstaand huis in Wormer een doos. De doos zat vol met oude krantenknipsel. Ook lag er een brief. Een lange brief, minutieus geschreven door ene Henk. Gericht aan zijn geheime liefde Jo Schuurbiers uit Vollenhove. Als kind had Sandra meteen de tegenwoordigheid van geest dat de brief een belangrijk familiestuk zou kunnen zijn van nabestaanden van Henk, Jo of misschien wel Henk én Jo. Een zoektocht naar familie van beide hoofdrolspelers liep in 1998 op niets uit.

Totdat Sandra eerder deze maand de brief ineens weer tegenkwam op zolder. ‘Ik was de brief nooit vergeten, maar ik had niet gedacht dat ik ‘m nog had liggen op zolder’, zegt ze. Haar zoektocht van 1998 blies ze meteen nieuw leven in. Met de sociale media als extra wapen plaatste ze een bericht op Facebook. Meteen na de oproep stond haar telefoon roodgloeiend. ‘Ik heb mijn telefoon drie dagen lang aan de oplader gehad, zo druk was het’, zegt ze lachend. Binnen een mum van tijd werd de familie gevonden van Henk en Jo. Naar nu blijkt stapten de tortelduiven twee jaar na de brief in het huwelijksbootje.

Nicht Anne Marie Schuurbiers uit Wijchen, die tante Jo en oom Henk goed kende, nam de brief deze week in ontvangst. Dolblij is ze. ‘Ik ga deze brief heel goed bewaren’, zegt ze. Ze is bovendien onder de indruk van de staat van de brief. Alsof de tijd heeft stilgestaan. Ook is ze geroerd door de lieve woorden van Henk aan Jo, vooral omdat deze opgetekend zijn vlak na het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. Henk, die op het moment van schrijven in scheiding ligt met zijn huidige vrouw met wie hij twee kinderen heeft, mist Jo. ‘Lieveling, ik voel me ellendig nu jij hier niet meer bent. Soms is het bijna niet uit te houden’, schrijft hij.

Waar Henk woonde, wordt niet duidelijk. Wel is bekend dat hij in 1940 woont op het schip San-Thomé. Niets is hem te gek om Jo aan zich te binden. Hij wil een slaapkamer voor haar inrichten en een elektrisch broodrooster aanschaffen. Jo is zijn droomvrouw en dat zal ze weten ook. ‘Het is zo’n lieve brief’, zegt nicht Anne Marie, ‘dat had ik nooit van hem verwacht’. De acht kantjes zijn volgens haar een eerbetoon aan de liefdesbrief. ‘Heel wat anders dat de afgekorte appjes van tegenwoordig’, zegt ze. Na hun huwelijk verkasten Jo samen met Henk naar Amsterdam en later De Krim. De rest van hun leven bleven ze bij elkaar.

Ze zijn inmiddels overleden, maar hun liefde niet. Die leeft nog altijd voort in sierlijke letters op papier.