STOPPELS

KRAGT-TAAL over verdriet

Twee jaar geleden vertelde ik hier dat mijn man prostaatkanker had en geopereerd zou worden. Ik kreeg toen een aantal reacties van meelevende lezers. Dat deed ons goed! Gelukkig is de operatie en het vervolg goed verlopen. Als een ziekte bij je aanklopt die vervolgens niet weggaat verstoort dat het dagelijks leven enorm. We willen allemaal gezond zijn maar dat is niet voor iedereen weggelegd.

Ziekte en dood zijn altijd wat dreigend op de achtergrond aanwezig. De medische wetenschap is wel ver met het genezen van veel ziekten, de dood is echter niet te genezen. Die wacht ons allemaal. Deze ‘natuurlijke’ levensgang maakt geen onderscheid en treft elk mens. Heden ik, morgen gij. Dat beseffen we en doet ons machteloos staan. Het minste wat we doen is medeleven en steun geven. Niets verwarmt het hart zo goed als de liefde.

Wat mensen elkaar kunnen aandoen bij leven en welzijn vind ik eigenlijk veel erger. Mensen kunnen elkaar kwetsen tot diep in de ziel. Die pijn is vaak te gevoelig om te kunnen delen. Vandalisme, dronkenschap, vechtpartijen, leugens en bedrog, diefstal, mishandeling maakt het leven kapot. Onnatuurlijk bijna want we weten dat het anders moet. We schamen ons als dat onze familie treft. Veel ondersteuning mogen we niet verwachten.

We gaan conflicten uit de weg, willen geen partij kiezen. Mensen die lijden onder onrecht dat hen door anderen is aangedaan, maakt hen niet zelden eenzaam en bitter. Ziekte en dood is geen schande maar ruzies in families, gezinnen waar men elkaar afbreekt in plaats van opbouwt is voor betrokkenen een bron van schaamte en verdriet. Om letterlijk ziek van te worden, een lelijke ziekte, die verborgen moet blijven. Voor ziekte en dood hoeven we ons niet te schamen, dat is ons aller lot. Maar hoe komt het toch dat we altijd de schone schijn op willen houden? Anderen de schuld geven en onszelf vrijpleiten?

We leven nu in de lijdenstijd voor Pasen en gedenken de kruisdood van Jezus Christus. Hij gaf anderen niet de schuld, Hij nodigt mensen uit hem te volgen en elkaar te aanvaarden, zoals Hij ons aanvaardt en alles vergeeft.

Misschien is het goed om hier eens bij stil te staan in deze passietijd. Lieve lezers, wees zacht voor elkaar.

mefkragt@gmail.com