Vrijwilliger in het zonnetje: Jenny van Gelder

In de Noordoostpolder wordt in ‘Vrijwilliger in het zonnetje’ wekelijks stilgestaan bij een vrijwilliger. Als ze er zijn vindt iedereen het normaal, maar als ze er niet zijn, dan worden ze gemist. Deze week in het zonnetje: Jenny van Gelder (78).

Door Alexander Drost

In het restaurant van Verpleeghuis Talma Hof in Emmeloord heerst deze dinsdagmiddag een serene rust. Om de dertig tellen klettert er een dobbelsteen over een van de tafels, waar een groepje ouderen een spelletje speelt. Aan een andere tafel zitten een man en vrouw. Ze staren naar buiten, het zonnetje is net een paar minuten geleden doorgebroken. Uit een andere hoek klinkt een schaterlach. Daarna is het weer muisstil. De dobbelsteen doorbreekt de stilte na enkele seconden. Het ritueel herhaalt zich een paar keer.

Dan loopt Jenny van Gelder binnen. De 78-jarige vrijwilligster knoopt achter de koffiebar direct een praatje aan met een van de jongeren van Philadelphia, die helpen in de Talma Hof. Een hartelijke groet wordt gevolgd door een kamerbrede glimlach. ‘Ja, dit is wel een beetje het domein van Jenny’, vertelt ze. Al achttien jaar – met uitzondering van enkele maanden – is Jenny van Gelder vrijwillig actief bij de Talma Hof. ‘Dat gebeurde nadat mijn man overleed’, blikt ze terug. ‘En mijn moeder heeft hier daarvoor twee jaar gezeten. Iemand vroeg mij vervolgens of ik hier wilde komen als vrijwilliger. Het leek me aanvankelijk niks, omdat het te dicht bij kwam. “Probeer het eens een middagje”, werd me gevraagd. En ik zit hier nu nog steeds.’

Jenny is er iedere dinsdagmiddag. In vakantieperiodes wil het weleens voorkomen dat ze er vaker is. ‘Ja, allemaal belangeloos. Dat is toch mooi. Hier ga ik met de mensen om, dat is heel erg leuk. En die gezelligheid onderling, je loopt even langs en leert de mensen op een gegeven moment kennen. Wat ik hier terugkrijg is liefde. Het is nog nooit gebeurd dat ik met iemand een conflict had. Liefde zit ‘m in van alles. Een vriendelijke uitstraling, een kaartje. Het is echt de liefde. Iedere keer als ik weer naar huis ga, blik ik terug op een heerlijke middag. En je bent van de straat, kunt geen geld uitgeven’, grapt ze. ‘Dit is een warm nest, echt. Ik denk dat ik het ook zou missen als ik dit niet meer zou kunnen doen.’

Ook iemand voordragen voor de rubriek ‘Vrijwilliger in het zonnetje’? Dat kan door de redactie te mailen (redactie@denoordoostpolder.nl). De enige voorwaarde is dat iemand iets als vrijwilliger voor de maatschappij betekent.


Auteur

Redactie