Brandweercolumn: Melding koolmonoxide

Het zal je maar gebeuren. Je krijgt als vrijwilliger een telefoontje van een collega van het werk met de vraag: ‘Mijn Co-melder piept. Wat moet ik doen?’

Een eerste reactie is: ‘Neem contact op met de installateur, die kan je verder helpen.’ De installateur nam vervolgens echter geen risico en adviseerde om de brandweer te bellen om een Co-meting te verrichten. Dit om te kijken of er daadwerkelijk koolmonoxide was vrijgekomen in de betreffende woning. En zo werd Mitchell Oldenbeuving van de post Ens op vrijdag 23 maart al vroeg in de morgen opgepiept voor een melding van koolmonoxide aan de Noorderbocht in Ens. Mitchell en zijn collega’s gingen prio 2 ter plaatse en voerden in de woning een Co-meting uit. Gelukkig werd er niets gemeten. Mitchell: ‘Achteraf bleek de Co-melder gewoon stuk te zijn en konden wij weer retour naar de kazerne. De eigenaar heeft besloten om zelf maar een nieuwe Co-melder aan te schaffen.’ Gelukkig is het hier goed afgelopen. ‘Co is wel gevaarlijk. Elk jaar sterven er mensen door Co-vergiftiging, maar gelukkig zie je steeds meer dat mensen naast de rookmelder ook een Co-melder aanschaffen. Dit scheelt veel onnodige slachtoffers. Ik kan de mensen dan ook alleen maar aanraden: heb je een verbrandingstoestel in huis, denk er dan ook aan een Co-melder te plaatsen.

Op de website van de brandweer is te vinden waar je deze melder het beste kunt plaatsen. Want koolmonoxide is een echte sluipmoordenaar. Gelukkig vielen er bij deze melding geen slachtoffers. We rijden bij dit soort meldingen liever een keer voor niets dan dat we slachtoffers aantreffen door Co-vergiftiging.’