Wim en Henny Kuik al veertig jaar samen aan het werk bij De Halte

BLOKZIJL

Het was woensdag feest in Blokzijl: Wim (64) en Henny (67) Kuik zijn al veertig jaar de vertrouwde gezichten bij mini resto De Halte. Blokzijligers én gasten van buiten het stadje zijn het er over eens: ‘De patat is nergens zo lekker als hier’.

Alle kinderen van de basisscholen in Blokzijl werden op school getrakteerd op een ijsje en een bon om later nog een patatje te komen halen.

Wim en Henny zijn nog lang niet van plan om er mee te stoppen; ze vinden het contact met de klanten veel te leuk. Van hun vaste klanten weten ze vaak precies hoe de bestelling afgeleverd moet worden: goed doorbakken, of zonder zout. En zodra in het voorjaar de zon gaat schijnen, is het een drukte van belang. Dan weten toeristen in groten getale Blokzijl te vinden, en ook dat vindt het echtpaar erg leuk.

Oude schildermanswerkplaats

In 1978 begonnen ze in de oude schilderswerkplaats van Wims vader, die werd omgebouwd tot cafetaria. Een goede plek, want ze zitten er nog steeds. Het interieur is weleens wat veranderd door de jaren heen, maar de vloer en de tegels zijn nog hetzelfde.

‘Sukerieje’

Wim heeft het werk in de cafetaria aan het Oude Verlaat meer dan dertig jaar gecombineerd met de functie van havenmeester. Iets waar hij in 2010 mee gestopt is. De drie kinderen wonen allemaal in de buurt; dochter Leonie in Oldemarkt en Marion en Martijn na de nodige omzwervingen in Blokzijl. Marion springt al sinds jongs af aan graag bij en zoon Martijn heeft echt gekozen voor een culinaire carrière: hij was bijna tien jaar souschef bij Kaatje bij de Sluis en gaat deze zomer beginnen aan een nieuwe uitdaging: Hij gaat in Dalfsen samen met zijn vrouw Claudia het ‘zusje’ van restaurant Sukade uit Meppel, genaamd ‘Sukerieje’, runnen.

Wars van poespas

‘We zijn supertrots op onze ouders’, zegt dochter Marion. ‘Ik vind het een hele prestatie: je hele leven samen leven én werken. Ze zijn heel bescheiden allebei en wars van poespas. Maar stiekem vonden ze het toch wel leuk dat we de boel helemaal hebben versierd!’