Uit de BAN

Terwijl in Den Haag het stof neerdaalt van de democratische wanvertoning die het kabinet vorige week liet zien inzake het afschaffen van de dividendbelasting wordt op het Harmen Visserplein koortsachtig onderhandeld over het nieuwe collegeprogramma.

Het is nog muisstil dus gelekt wordt er niet. Nu dat in Den Haag business as usual is geworden schiet het vertrouwen in de plaatselijke politiek natuurlijk enorm omhoog. Tegelijkertijd neemt de nieuwsgierigheid toe naar de visie van een nieuw college en het collegeprogramma wat helderheid moet verschaffen over de wijze waarop de partijen die aan tafel zitten de Polder in de vaart der volkeren voort willen stuwen. Het is de vraag of in de snelkookpan van een formatie de juiste beslissingen worden genomen.

Scenarioplanning is een goede methode om tot een duidelijke visie te komen; We hebben te maken met het krachtenveld van sociale, economische en technische trends. Hoe plaats je dergelijke trends in een plaatselijke context; welke ontwikkelingen omarm je; tegen welke ontwikkeling bied je weerstand? Indien stakeholders binnen de gemeente zouden kunnen participeren in een proces van co-creatie om tot een duidelijke visie te komen die uitstijgt boven partijpolitieke belangen leidt dit waarschijnlijk tot een beter resultaat en tot meer draagvlak. Wellicht is het dan wel goed om in het collegeprogramma voldoende ruimte te laten voor een dergelijk proces.

Ik neem aan dat het nieuws dat de luchthaven Lelystad groen licht heeft gekregen ook in het ‘poldertorentje’ is doorgedrongen en dat hiermee bij het formuleren van de economische paragraaf rekening wordt gehouden. Of je nou voor- of tegenstander van de luchthaven bent; dat het economische kansen biedt is wel zeker en ook de Noordoostpolder moet hiervan profiteren. Het is nodig dat het bedrijfsleven en het college samen optrekken om die kansen zoveel mogelijk in kaart te brengen en te benutten door middel van diplomatie, netwerken, lobbyen en informatieverstrekking.

Ook van individuele ondernemers of clusters van ondernemingen mag verwacht worden dat zij actief op zoek gaan naar deze kansen. Uiteraard wil de BAN ondernemers hierbij ondersteunen en neemt daarom ook deel in een samenwerkingsverband van de bedrijfskringen van gemeenten die zich in de economische zone van de luchthaven bevinden. Het doel van de kerngroep is om in afstemming met de betrokken overheden een gezamenlijk agenda te maken om de kansen van de luchthaven te benutten.

De gemeente heeft aangegeven dat de wens voor een spoorverbinding naar het noorden met een station in Emmeloord nog steeds actueel is; D66 heeft door middel van een door de fractie van de Noordoostpolder ingediende motie op haar nationale congres haar Kamerleden en bewindslieden opgedragen hun best te doen de Zuiderzeespoorlijn weer op de politieke agenda te krijgen. Vorige week konden we via de Noordelijke media vernemen dat de werkgroep Noordlink die zich inzet voor spoorverbindingen in en naar het Noorden heeft berekend dat het aanleggen dat de Zuiderzeespoorlijn lijn die Lelystad via Emmeloord, Heerenveen en Drachten verbindt met Groningen vele malen goedkoper kan worden aangelegd dan de ramingen van het Centraal Planbureau die in 2006 sprak over 4 tot 9 miljard euro aanlegkosten. Men gaat hierbij uit van een bedrag van 2,8 miljard euro. Of de berekeningen adequaat zijn weet ik niet en het voert te ver om hier op de achtergronden en feiten in te gaan. Feit is wel dat er weer rumoer is over de noodzaak van een dergelijke verbinding, de economie ons gunstig is gestemd en de Nationale Overheid een schuld aan de Groningers heeft in te lossen. Dit maakt dat de tijd rijp lijkt te zijn om de druk om politiek en maatschappelijk draagvlak te creëren op te voeren. Ik ben benieuwd naar het standpunt en eventuele acties van het nieuwe college!

Henk Pals, voorzitter BAN