Dinah Might

Onderweg naar Emmeloord passeer ik wekelijks het Dinah Mightpad. De naam van dit schelpenpad doet mij dan terugdenken aan een bijzondere ontmoeting in mei 2009. Een ontmoeting die veel indruk op mij heeft gemaakt.

Deze ontmoeting vond plaats op het boerderijerf van Wim en Anke ter Voert aan de Vliegtuigweg in Nagele. Achterop hun land was op 10 februari 1944 een Amerikaanse B17 bommenwerper gecrasht in de moerassige polder. De Vliegtuigweg heeft er haar naam aan te danken.

Het vliegtuigwrak heeft tot 1948 op die plek gekegen en trok destijds veel bekijks. Er ontstond een pad langs de kavelsloot. Dit schelpenpad bestaat nog steeds en is herkenbaar aan de karakteristieke knotwilgen die erlangs staan. Pas in oktober 2015 kreeg het pad een naam, het Dinah Mightpad. Genoemd naar de bommenwerper.

Maar in mei 2009 was het de boerderij van de familie Ter Voert die dezelfde naam kreeg. De familie had voor de onthulling van de naam de enige twee nog levende bemanningsleden van de Dinah Might opgespoord: radioman John Mosteller (84 in 2009) en staartschutter Leslie Tiedman (89 in 2009).

Tiedman kon niet meer zo goed reizen. Mosteller was nog in staat naar Nagele te komen. Samen met zijn vrouw Mary en twaalf familieleden zette de oorlogsveteraan voor het eerst in ruim 65 jaar weer voet op Nederlandse bodem. John Mosteller onthulde de naam op de gevel van de schuur. Hij voelde zich vereerd.

'Met deze naam van onze boerderij willen we de veteranen bedanken. Als zij hun leven niet hadden gewaagd, waren wij nu niet vrij geweest en hadden wij hier nu niet zo gestaan,' zei Anke ter Voert.

De voltallige bemanning overleefde destijds de noodlanding. Drie van de tien waren daarvoor al met een parachute uit het vliegtuig gesprongen. De co-piloot was zo zwaar gewond, dat de Duitsers hem terug naar Amerika stuurden. De anderen werden weggevoerd in krijgsgevangenschap. Na vijftien maanden van ontberingen, werden ze in mei 1945 door het Tweede Britse Leger bevrijd.

Na de onthulling van de naam wandelde John Mosteller samen met boer Wim ter Voert de akker op waar de Dinah Might ruim 65 jaar daarvoor een noodlanding maakte. Stil voor zich uit kijkend zat de oorlogsveteraan op een plastic tuinstoeltje langs de akker. Even een moment voor hemzelf.

Op 4 mei ben ik twee minuten stil. En denk ik aan John Mosteller en aan al die anderen die ervoor hebben gezorgd dat wij nu al 73 jaaar in vrijheid leven.


Auteur

Egbert Voerman Redacteur