Vrijwilliger in het zonnetje: Jo Stoker

ENS

Deze week in het zonnetje: Jo Stoker. Tja, wat doet ze eigenlijk niet? Al bijna dertig jaar doet zij vrijwilligerswerk. Het houdt haar van de straat, zeg maar? Daarop schaterlachend: ‘Ja, en ik haal geen kattenkwaad uit, hè!'

Koersbal, jeu de boules, koffieschenken in het Steunpunt in Ens, dagjes uit met de clubs. En zo zijn er nog wel meer dingen te noteren. Noem het maar op. Het vrijwilligerspakket van Jo is breed.

'Ik deed altijd al vrijwilligerswerk in het Steunpunt in Ens. Dat doe ik al sinds de komst van het punt, zo'n achttien jaar geleden. Toen werd er voor koersbal iemand gevraagd en ik wilde dat direct wel doen. Ik kan zelf vanwege de schouders niet meedoen, maar doe wel al het schrijfwerk. Ik hou de scores bij, doe de telling. Een begeleider kijkt en controleert wie er wint, ik schrijf 't op. Het is een leuke en ook belangrijke taak. We hebben een heel gezellige club met elkaar.'

Koersbal

Wat is koersbal eigenlijk? Wel, een team speelt met vier zwarte ballen, het andere met vier gele. Het doel is om met die ballen, die ei-vormig zijn en waarin een gewicht zit, zo dicht mogelijk naar een klein wit balletje te koersen. Centimeterwerk kan het worden. Het gebeurt binnen, op een mat. Een soort van jeu de boules, waarbij Jo dus ook al betrokken is, maar dan ietsje anders.

Al bijna dertig jaar zet Jo Stoker zich in als vrijwilliger. Dankbaar, noemt ze haar werk. 'Je doet de mensen er een groot plezier mee, het is echt gewoon heel erg leuk om te doen. Ook al doe ik zelf niet mee, ik heb er zelf veel schik van. Bij koersbal, op vrijdagmiddag, zorg ik voor het begin al voor de koffie en thee. Na een halfuurtje pauze tussendoor gaan we weer door.'

Lief en leed

Lekker druk zijn met de oudjes, zoals ze het zelf noemt. Zelf wordt Jo over een paar weken 79 jaar. 'Zo lang als ik het kan blijven doen, ga ik door. Ik heb weleens gezegd dat als ik tachtig ben, ik ermee stop. Maar dat kan ik niet. Zolang het leuk is, doe ik het. Kan het niet meer, dan is het klaar. Ik haal hier altijd voldoening uit. Het is een dankbaar gevoel. Ik ben zelf ook al oud, maar zo voel ik me dan natuurlijk niet. Het is hartstikke leuk, ik geniet er gewoon van. Eerlijk waar. We delen hier lief en leed met elkaar, we hebben een mooie hechte groep.'


Auteur

Alexander Drost