Op de motor naar andere kant van de wereld (4)

AUSTRALIE

Wist u dat Bertha Rinsma, geboren en getogen in Bant, en haar vriend Erik Baas op hun motoren van Nederland naar de andere kant van de wereld rijden? Wist u dat Australië het 29e en laatste land gaat worden, voordat zij en de motoren weer op de Nederlandse snelwegen te bewonderen zijn? Wist u dat ze in Indonesië een prachtig weerzien met hun ouders hebben gehad, maar ook over de meest ontoegankelijke wegen tot nu toe gereden hebben?

Na meer dan elf maanden en 38.000 kilometer op hun Nederlandse motoren, is het laatste land vanuit Indonesië bijna zichtbaar: Australië. Dit zal het 29e en laatste land worden waar Bertha en Erik de laatste 12.000 km van hun reis willen afleggen, voordat ze weer terug naar Nederland vliegen. Het terugkeren naar Nederlandse bodem is iets waar ze de laatste tijd steeds vaker aan moeten denken. Hoe zal het straks zijn om weer thuis te komen, om vrienden weer te zien of om weer aan het werk te gaan? Terwijl Erik de eerste sollicitatiebrief al heeft verstuurd, speelt Bertha met het idee om bij terugkomst een eigen bedrijf te beginnen. Maar zover is het nog lang niet. Momenteel maken de motoren op een groot vrachtschip de oversteek vanuit Surabaya (Indonesië) naar Perth (Australië). In de tussentijd beleven ze alle avonturen opnieuw en kijken ze vooruit naar wat nog komen gaat.

De laatste keer dat we het stel spraken waren ze nog in Nepal. Vanuit daar zijn ze met motor en al gevlogen naar Maleisië, een land waar de wegen eindelijk weer eens Nederlandse maatstaven benaderen. Een verademing na India en Nepal. Bij een kleine grensovergang (Wang Kelian) passeren ze zonder problemen de Thaise grens en rijden ze ‘illegaal’ richting Bangkok om oude bekenden te bezoeken. Sinds kort moeten reizigers met een niet-Thais kenteken een aparte vergunning aanvragen en is reizen met een gids verplicht. Maar dit is Thailand, een land waar de bureaucratische molen niet heel snel draait en je gelukkig met een glimlach nog ver kunt komen. Eenmaal in het land, zijn ze verscheidene keren door de politie staande gehouden, wat telkens voor wat spanning zorgde. Elke agent was echter bijzonder blij om Bertha en Erik te ontmoeten, reuze benieuwd naar alle verhalen en liet ze niet eerder gaan voordat er een selfie was gemaakt.

Eenmaal terug in Maleisië, rijden ze door dikbegroeide oerwouden en langs de felgroene theeplantages naar de stad Malakka, waar ze zich weer even terug wanen in Nederland. De stad is lange tijd in handen geweest van de Nederlanders tijdens de VOC periode en zo vinden ze er nog het Stadhuys en een oude Nederlands-Hervormde Kerk.

Vanuit Maleisië maakt het stel met een klein schip de oversteek naar Indonesië. Het houten vrachtschip Setia Jaya, vervoert normaal gesproken alleen maar groenten en fruit. Toch lukt het om via een tussenpersoon de motoren mee te laten verschepen naar Medan, de hoofdstad van Noord-Sumatra, het eerste Indonesische eiland van de zes, die het reislustige stel tijdens hun avontuur zal doorkruisen.

Aardverschuiving

Wanneer ze arriveren op Sumatra, worden ze door een schooldirecteur benaderd om een presentatie te geven over hun reis. Zo staan ze nog geen 24 uur later voor honderden enthousiaste schoolkinderen. “Een onvergetelijke ervaring!” Nadat ze oog in oog hebben gestaan met wilde orang-oetans, vertrekken ze richting het zuiden en wordt het even spannend. “Op Sumatra hebben we voor het eerst een aardverschuiving meegemaakt. De landverschuiving was veroorzaakt door de vele regenval die nacht. We moesten met onze motoren door lagen modder en waren elke keer weer blij wanneer we met de motoren heel aan de overkant stonden.”

Vanaf de veerpont naar Java, rijdt het stel in een rechte streep naar de miljoenenstad Jakarta. “We hebben nog nooit zo’n drukke stad gezien. We hoefden die dag maar 150 kilometer te rijden naar de eindbestemming, maar hebben hier maar liefst 10 uur over gedaan.” Eenmaal in de stad, zijn ze direct lid geworden van een onvervalste Indonesische motorclub. Dit keer geen presentatie voor gillende kinderen, maar voor ruige bikers! Verder naar het oosten, wordt het verkeer gelukkig wat rustiger en kunnen ze genieten van de natuur en cultuur die het eiland rijk is. Ze dansen op de Bromo- en Ijen vulkanen, staan oog in oog met walvishaaien en bezoeken de Borobudur: de grootste Boeddhistische tempel ter wereld.

Water uit motorlaarzen

Erik en Bertha hebben op Sumatra en Java veel regen te verduren gehad. “Soms was het zo erg dat er aan het einde van de dag liters water uit onze motorlaarzen kwam!” Vanaf het oostelijk gelegen eiland Bali, wordt het gelukkig droger. “Het is gek om na een lange tijd weer toeristen te zien. Waar we op Sumatra en Java vaak de enige westerlingen waren, zijn we op Bali één van de vele.”

Vanuit Bali worden diverse veerpontjes gepakt naar Lombok, Sumbawa en Flores. Langzamerhand raken ze weer verder verwijderd van de westerse wereld en gaan ze op in het dagelijkse Indonesische leven. De wegen op Flores waren volgens beiden de meest uitdagende tot nu toe. “Via via hadden we over een traditioneel dorp gehoord, helemaal afgesloten van de samenleving. Interessant, dachten we, hier rijden we ‘wel even’ langs. Wat we van te voren niet wisten is dat de meeste bruggen die kant op compleet waren weggespoeld, met als gevolg dat we vele rivieren moesten oversteken. De eerste oversteek ging nog wel, maar ze werden steeds uitdagender en ondertussen liep het kwik op tot 40 graden. Op een gegeven moment weet je niet meer of het wijzer is om door te gaan of om te keren. De lokale bevolking heeft ons er uiteindelijk letterlijk doorheen gesleept door onze motoren samen met ons over de rotsblokken door de rivier te duwen.” Naast deze zware uitdaging maken ze er ook mooie momenten mee. In het Komodo Nationaal Park zien ze voor het eerst een komodovaraan, zwemmen ze met reuzenmanta’s en beleven ze de kleurrijkste zonsopgang gedurende hun reis.

Komodovaraan

Vanuit Flores rijden ze terug naar Surabaya, vanaf waar ze de motoren wederom op het schip zetten. Maar niet voordat ze een tussenstop maken op Bali, het eiland waar ze na ruim elf maanden kort herenigd worden met hun ouders! “Het is heel fijn om onze ouders na zo’n lange tijd weer in onze armen te sluiten en gaaf om ze op deze manier deelgenoot te maken van onze reis!”

Ruim drie maanden heeft het stel rondgereisd in Indonesië, het land wat behalve de vermoeiende visumregelingen hun hart gestolen heeft. De mensen, de cultuur, de natuur en het verrukkelijke eten, maakt van dit land wellicht het meest avontuurlijke land van de 28 landen die ze tot nu toe bezocht hebben.

Er zijn maar liefst vijf schoonmaakdagen aan vooraf gegaan voordat de motoren in een houten krat zijn ingescheept naar Australië, een land met extreem strenge invoerregels, ofwel bio veiligheidsvoorschriften. Er mag op de motor geen korreltje organisch materiaal te vinden zijn. Wanneer dit wel het geval is, kan de Australische overheid besluiten om de motor te reinigen, terug te sturen of zelfs te vernietigen. Alles op kosten van de eigenaar uiteraard.

Als de motoren eind mei 2018 door de strenge controle heen komen, staan Bertha en Erik voor het laatste hoofdstuk van hun reis. Na 12.000 km door Australië, zal de reis eindigen in Melbourne, vanuit waar ze de grote oversteek terug naar huis zullen maken. Hun avonturen met foto’s en filmpjes zijn te volgen op hun website BEontheroad.nl of op Instagram @BEontheroad.nl .