Joop Gort (65): ‘De handel is een machtig mooi vak’

Tollebeek

Het liefst zou hij nog steeds met een rekenmachine en prijzenboekje bij de klanten langs gaan. En aan de keukentafel de offerte schrijven. ‘De handel is een machtig mooi vak, waarbij oogcontact heel belangrijk is’, zegt Joop Gort (65). Hij zwaait na 34 jaar af bij Mechanisatiebedrijf B. Naaktgeboren in Tollebeek. Voor de Noordoostpolder blikt hij terug op deze ‘fantastische tijd’.

Door Donna Oevering

‘Vroeger, en ja nu word ik nostalgisch merk ik, schreef ik ter plekke bij de klant aan de keukentafel de offerte’, vertelt Gort in het kantoor aan de Nimrodstraat 15 in Tollebeek. Nu heeft hij een iPad. ‘Weet je wat het probleem is? Je kijkt daardoor de klant nauwelijks meer aan. En juist dat oogcontact is heel belangrijk als je aan het onderhandelen bent. Als de klant dan zijn ogen wegdraait, weet ik dat de handel moeilijk wordt.’

Door de opkomst van internet en de verdere digitalisering is de handel zakelijker geworden, merkt Gort. ‘De boer is ondernemer geworden. Vroeger hadden we een advertentie in de Boerderij en als die dan op dinsdagochtend op de mat plofte, was ik de rest van de dag druk met klanten die belden. Het echte contact is er niet meer. Dat is jammer.’

Geen digibeet

Dankzij het internet is er wel meer contact met het buitenland. ‘Dat is een uitdaging. Maar van mij hadden ze het internet niet hoeven uitvinden’, bekent hij. ‘Ik heb nog wel computercursussen gevolgd.’ Hij wijst naar een computer. ‘Ik ben heus geen digibeet.’ Lachend voegt hij daaraan toe: ‘Maar ik denk dat mijn kleinzoon van 14 jaar sneller is dan ik.’

Er was nog een grote verandering: er zijn veel minder boeren. ‘De spoeling wordt dunner en er zijn veel mechanisatiebedrijven, dus je vist allemaal in dezelfde vijver. Het aantal machines daalt en ze worden duurder en gecompliceerder.’

Zo worden tractoren tegenwoordig standaard uitgerust met gps. ‘Aan de ene kant ben ik wel blij dat ik nu geen monteur meer ben. Als ik nu nog zou moeten sleutelen, dan kreeg ik het moeilijk. Want je hebt standaard een laptop nodig om storingen te kunnen uitlezen.’

Sleutelen aan tractors

Als vijftienjarige begon hij als loopjongen bij een mechanisatiebedrijf in Dedemsvaart. Hij hield de mts voor gezien. ‘Ik wilde niet meer verder leren. Veel liever sleutelde ik aan brommers of trekkers. Op mijn zevende haalde ik al mijn vaders bromfiets uit elkaar.’ Zijn ogen beginnen te glimmen. Hij grinnikt. ‘Daar was die ouwe niet blij mee.’

Eenmaal aan het werk kwam hij er al snel achter dat hij wel moest blijven leren om verder te komen. ‘Ik had het als bezemjongen al snel gezien.’ Dus volgde hij avondstudie na avondstudie en ging hij uiteindelijk in 1973 aan de slag als servicemonteur bij de Nieuwstad in Emmeloord. ‘Ik wilde hier voor geen goud wonen. Alle boerderijen lijken op elkaar. Saai. Ik zou hier een jaar blijven, hooguit.’ Maar het liep anders. Hij bouwde een sociaal leven op en rolde ondertussen de verkoop in. In eerste instantie in de avonduren. Pas toen hij noodgedwongen (door een gebroken arm) overdag langs de klanten moest, liep de verkoop als een trein.

‘Weggeven kan iedereen’

In 1984 ging hij aan de slag bij Bas Naaktgeboren als vertegenwoordiger. ‘Hij hoorde dat ik solliciteerde en vroeg of ik interesse had in een baan. Ik had me voorgenomen om nooit voor hem te gaan werken. Ik vond het zo’n vervelende man, omdat ik nooit van hem kon winnen met de handel.’ Gort moet er hartelijk om lachen. Ze bleken namelijk een gouden duo. ‘Ik heb veel van hem geleerd. En hij ook van mij, zegt ie’, de bescheidenheid klinkt door in zijn stem.

De handel ‘is een machtig mooi vak’. De Tollebeker beheerst na 51 jaar het spel tot in de puntjes. Hij bouwde een groot netwerk op en is een begrip geworden in de mechanisatiewereld. ‘Handel is niet moeilijk. Weggeven kan iedereen, het gaat erom dat je er ook iets aan verdient.’

Derde generatie boeren

Het omgaan met mensen en de techniek: voor hem de ideale combinatie. ‘Ik praat over dingen waar ik vroeger aan heb gesleuteld en dat geeft vertrouwen. Bij sommige boeren zit ik al met de derde generatie aan tafel.’

Hij kijkt terug op ‘een fantastisch tijd’, waarin hij zich met hart en ziel voor de zaak inzette. ‘De handel kun je alleen maar voor de volle 100 procent doen. Ik vond het geweldig. Mijn werk was mijn hobby’, zegt hij gepassioneerd. Hij blijft de komende tijd hand-en-spandiensten doen.

De handel zegt hij wel vaarwel. Met pijn in zijn hart. ‘Als je ouder wordt, wordt alles minder hè? Behalve vergeten. Dat wordt alleen maar meer. Ze hangen vast de vlag uit dat ik wegga.’ Zijn gezichtsuitdrukking zegt iets anders: zijn mondhoeken krullen omhoog tot een grote, tevreden glimlach.

--------

Joop Gort wordt op 5 juli 66 jaar en gaat dan met pensioen. Een dag later neemt hij officieel afscheid. Mechanisatiebedrijf B. Naaktgeboren bv laat dat niet onopgemerkt voorbij gaan. Er is op 6 juli tussen 14.00 en 18.00 uur een afscheidsreceptie, waarbij directeur Dammie Hulsebosch een praatje houdt. Net als Gort zelf. Daarna is er een diner voor familie, vrienden en collega’s.