Oh oh Emmeloord | Carrousel

Carrousel

Bijna zomervakantie maar de baantjescarrousel blijft gezapig zijn rondjes draaien. Voor de lezer die maar mondjesmaat onder de steen vandaan komt: de baantjescarrousel is een soort Rad van Fortuin. Je gaat erin zitten als je in politiek Den Haag het gat van de deur toegewezen krijgt. Eenmaal door het gat gekropen, wordt thuis volop genoten van een sloot wachtgeld dat oeverloos de bankrekening blijft vullen. Zonder tegenprestatie uiteraard, want je verplicht het schompes solliciteren, daar houdt de ex-politicus niet van. “De vinketering, daar beginnen we niet aan,” aldus een politicus in een ver verleden waarna hij het eigenhandig in elkaar geflanste wetsvoorstel zelf goedkeurde. Decennia later staat de regeling nog fier overeind. Bij het invoeren van de wachtgeldregeling werd namelijk afgesproken tijdens verkiezingscampagnes allemaal te roepen dat dit “niet is te verantwoorden tegenover de burger,” om vervolgens het onderwerp na de verkiezingen gewoon weer op de vliering te stallen. Maar goed, de baantjescarrousel. Op een gegeven moment zit de ex-politicus alweer met moeder de vrouw op Vlieland en slaat de verveling toe. Wachtgeld zat maar verveling, dat moeten we niet hebben. De ex-politicus ‘wil weer aan de slag’. Wat te doen; instappen in de baantjescarrousel. Hans van der Togt geeft een slinger aan het rad, Leontine Ruiters begint bordjes om te draaien en slaakt een opgewonden gilletje als ‘vakbondsleider’ Wim Kok uitstapt en richting de ING stiefelt. Gerrit Zalm hielp Dirk Scheringa een handje met z’n oplichtingspraktijken om even later schaterlachend uit de carrousel te stappen en bestuursvoorzitter van ABN-AMRO te worden. Op dat moment een staatsbank. Met alle plezier had ik hier een tiental voorbeelden uit het verleden op willen dissen maar terug naar het heden: onlangs dook Diederik – straatcoach – Samsom op als voorzitter van een vergaderend klimaatclubje. Vorige week werd bekend dat hij daarnaast aan de slag gaat als toezichthouder. “Iets met havens of zo,” zei Diederik grappend toen hij thuiskwam. “Haha hilarisch Died,” kirde zijn vrouw. Die Leontien ook met die bordjes, toezicht op een haven? Jij?! Wat schuift het trouwens?!” De laatste die ik uit de baantjescarrousel zag stappen was Femke Halsema. Na acht zeer naïeve jaren in de Tweede Kamer wordt ze burgemeester van de hoofdstad. Geen enkele noemenswaardige bestuurlijke ervaring maar conform het reglement van de baantjescarrousel, een ‘zeer geschikte kandidaat’ voor het besturen van een ‘wereldstad’. Ook Emmeloord krijgt een nieuwe burgemeester. Geïnteresseerden konden zich tot eind juni melden. 21 kandidaten dienden zich aan. Ik hoop dat de sollicitatiecommissie de baantjescarrousel negeert. Kiest voor een kandidaat met hart voor de Noordoostpolder. Een kandidaat die er is voor alle inwoners en kiest voor de regio in plaats van eigen- en partijbelang. Kiest voor een doortastende kandidaat met bestuurlijke ervaring en een ondernemende drive gevoed met kennis en ervaring. Ik hoop dat de baantjescarrousel toch vooral een Haags fenomeen blijkt te zijn. Een kermisattractie te groot voor Emmeloord en de dorpen. Een fenomeen dat niet past bij het kranige hardwerkende karakter van de polderbewoner.

hermangrendelman@gmail.com