Afscheid van juf uit duizenden

VOLLENHOVE

Kleuterjuf Ans Hombergen uit IJsselmuiden heeft woensdag afscheid genomen van de St. Martinusschool in Vollenhove.

Ze was 10 jaar leerkracht bij de St. Martinusschool en werkte bijna 32 jaar in het onderwijs. Eerder onder meer op de Paulusschool in Rutten en de Titus Brandsma in Nagele. Voor deze juf in hart en nieren startte de afscheidsdag bij de haven van Vollenhove. Daar werd ze opgewacht door alle kleuters van de St. Martinus. Samen stapten ze in een wagen en gingen op weg naar school. Als verrassing stonden op de route alle andere kinderen van de school op diverse locaties te wachten. Zodra de juf voorbij reed, sloten ze één voor één aan in de rij achter de wagen. Een slinger van luid zingende kinderen liep zo met hun kleuterjuf door Vollenhove richting school.

Op het schoolplein werd ze met applaus ontvangen én kreeg ze een speciaal optreden van diverse leerlingen. Zo werd er een lied gerapt en kwam er een sketch voorbij waar allerlei karaktereigenschappen van de juf eens flink werden uitgelicht. Het schoolplein vulde zich vervolgens met spel en plezier. Precies zoals Ans het graag ziet. Alle kinderen van klein naar groot werden verdeeld over meerdere groepjes. Gezamenlijk gingen ze fanatiek aan de slag met echte oudhollandse spelletjes. Daarna nam de stralende juf afscheid van haar eigen groep 1, de allerkleinsten van de school.

Huishoek

Als geen ander begreep juf Ans de belevingswereld van haar kleuters. Moeiteloos verplaatste ze zich in hun avonturen en deed vol overgave met ze mee. ‘Ze komt altijd kopjes thee drinken in de huishoek. Of ze probeert rokjes aan te doen die ze niet past’, vertellen een paar giechelende kleuters. Dat beaamt ook een leerling uit groep 7. ‘Als juf Ans leuke dingen deed, was het ook echt leuk én lang!’

Juf Ans begeleidde ieder kind met zachte hand en zorgde voor structuur en rust in haar klas. Het liefst hield ze zich bezig met muziek. Dat blijkt ook wel uit een opmerking van een andere leerling. ‘Ze is onze fluitjuf en heeft altijd liedjes en dansjes.’ Als leerkracht vond Ans het ontzettend belangrijk om kleuters, echt kleuter te laten zijn. De ontwikkeling van de kleinsten verloopt nu eenmaal verschillend en ze moeten alle gelegenheid krijgen om dat via spel te ontdekken. Voor haar ging die ontwikkeling absoluut vóór de huidige schoolsystemen. Gedegen onderwijs, vooral ten aanzien van de cognitieve vakken, dat is Ans ten voeten uit. Bij alles wat ze deed, hield ze rekening met de kinderen. Is het haalbaar en kunnen ze het aan qua concentratie? Haar kleuters waren haar alles.

Bij haar afscheid kreeg ze woensdag een lantaarn van hout met de vingerafdrukken van alle kinderen erop. Een symbolisch cadeau voor een blijvende herinnering met het licht dat de St. Martinusschool bij elke speciale gebeurtenis laat branden en doorgeeft. Dat juf Ans werd omringd werd met vele belangstellenden zegt meer dan genoeg. ‘Ze was altijd positief en vrolijk. Een moederachtige juf, met oog voor je kind en zijn of haar emoties’, vertellen een aantal moeders. Deze juf uit duizenden zit niet alleen in het hart van de kinderen en het team, maar ook in die van vele ouders en betrokkenen van de St. Martinusschool.