STOPPELS

Vakantiebaan

Maandenlang hebben we ernaar uitgekeken en eindelijk is het zover: de zomervakantie is begonnen. Zes weken zonder school en zonder zorgen liggen voor ons. Maar gek genoeg gaat het leven van plannen en verplichtingen nakomen gewoon door. In mijn vriendinnengroep bijvoorbeeld is het knap lastig om een gezellig moment in te plannen. Iedereen is namelijk aan het werk in de vakantie. In de supermarkt, op het land of in de horeca, we zijn overal te vinden. Werkgevers hebben een enorme vraag naar scholieren en scholieren bieden hun arbeid aan om in die vraag te voorzien. Maar, zoals ons bij economie op het hart gedrukt is, wanneer de vraag naar arbeid groter is dan het aanbod, ontstaat er concurrentie tussen werkgevers.

Zo kwam in een van de laatste weken voor de vakantie een fruitteler uit Ens op school. Met een bak aardbeien ging hij de kantine rond: of we al een baantje hadden deze zomer? Als je bij hem zou komen werken, krijg je een dik uurloon én hij belooft een superfeest aan het eind van de werkperiode. Maar werken bij een boer is vaak een fulltime vakantiebaan. Er is geen tijd voor strand, vrienden of barbecues maar je legt je toe op keihard werken en veel geld verdienen.

Supermarkten proberen de aandacht van minder fanatieke werkers te vangen. Onder de verschillende supers in Emmeloord is ook enige concurrentie te bespeuren. Gelukkig zijn veel scholieren op de hoogte van interne details. Zo weet ik toevallig dat de ene supermarkt een kloksysteem heeft en werknemers dus elke minuut uitbetaald krijgen terwijl een andere supermarkt haar werknemers vaak laat overwerken zonder betaling.

Ook de gewone winkeliers zijn dol op ‘weekendkrachten’. Je kan op een gewone zaterdagmiddag beter niet naar de Lange Nering gaan als je geen klasgenoten tegen wilt komen want overal duiken ze op. Dat is trouwens niet altijd even handig in de tijd voor vijf december. Mijn klasgenoot wist eerder wat de Sint voor mij zou meebrengen dan ik..

Zelf werk ik nu een jaar in het museumrestaurant op Schokland. En altijd als ik aan het werk ben is er wel één oud meneertje of een gezellige vrouw die opmerkt wat een heerlijke plek dit moet zijn om te werken. En altijd wanneer iemand dat tegen me zegt, tover ik een grote glimlach op mijn gezicht en zeg: ‘Dat klopt, ik heb absoluut het leukste baantje van mijn vriendinnengroep!’.