‘Iedere nieuwe ervaring is een zegen’

EMMELOORD

In Emmeloord waren vorige week vele tientallen scouts uit heel Europa te gast. Een reportage vanaf het scoutingterrein aan de Sportlaan.

Het is nog vroeg op deze donderdagochtend. Op het terrein van de scouting in Emmeloord druppelen scouts, afkomstig vanuit heel Europa, langzamerhand hun bed en tentjes uit, om zich naar de ontbijttafels te begeven. Enkele vroege vogels genieten zichtbaar van het ontbijt, anderen wrijven eerst nog even de slaap uit de ogen en drinken een bakje koffie, als ware het een levenselixer om de dag te starten.

In de keuken loopt Stella Antreou. Duidelijk heeft zij geen moeite om vroeg uit de veren te komen, zo verraadt haar glimlach, die haar witte tanden ontbloot. Deze dertigjarige roverscout uit Cyprus is een van de vele scouts hier op het terrein. Waar Nederland gebukt gaat onder de toch vrij extreme hitte, weet de Cypriotische wel te handelen met dergelijke temperaturen. Want in haar thuisland tikt het kwik ‘hoge dertigers en midden veertigers’ met gemak aan.

‘Dit is een Europees scoutingevent’, vertelt ze. Zeker vierenhalfduizend scouts uit het continent kwamen begin deze week bijeen in Den Haag en Scheveningen, om vervolgens in groepjes van vijftig tot honderdvijftig uit te waaien over het hele land. ‘We zijn allemaal gemixt’, vertelt ze. ‘Er zijn nog drie scouts uit Cyprus, maar die zitten ergens anders. In dit team ben ik de enige Cypriotische. Wij scouts ontmoeten elkaar en creëren samen mooie dingen voor de samenleving hier in Nederland. Ik vind het geweldig om nieuwe mensen te ontmoeten. Wanneer je scout bent, draait het om verbinding. Wanneer je in een ander land bent en je ontmoet een scout, ben je direct verbonden. We zijn als familie.’

Al vroeg is het warm. De temperatuurmeter toont om 8.15 uur al dik 28 graden Celsius. ‘Not for me’, glimlacht ze. Wat kan een Hollander tegen de warmte doen? ‘Veel water drinken’, merkt ze direct op. ‘Als het warm is, helpt suiker bovendien. Op Cyprus lopen de temperaturen op tot boven de veertig graden, het is er erg warm. We zijn gewend om veel water met citroen en suiker te drinken. You have to stay hydrated. Bovendien is mijn advies om goed fruit en groenten te eten. Ook houden we thuis de ramen, gordijnen en deuren goed gesloten.’

‘Ik vind het geweldig om hier te zijn. Iedere nieuwe ervaring is een zegen.’ Stella straalt. ‘Ik ontmoet veel nieuwe mensen en veel nieuwe manieren om een scout te zijn. In ieder land gaat het er anders aan toe. Je leert hoe het er in andere landen aan toe gaat. Samen doe je het beter. Een verschil tussen Nederland en Cyprus is dat hier in Nederland de scouts in diverse groepen zitten. Op Cyprus zitten jongens en meiden door elkaar. Maar de mindset is overal hetzelfde. En daar gaat het allemaal om.’

Weet Stella eigenlijk wel hoe ze moet fietsen? Een volmondige ‘Yes!’ klinkt binnen een seconde uit haar mond. De roverscouts zijn deze week namelijk niet alleen actief in Emmeloord, maar maken ook diverse uitjes. Op de fiets werden de Weerribben al aangedaan en daarnaast staan Schokland, Urk, het Waterloopbos en zwemmen in de Wellerwaard op de rol. ‘Gisteren hebben we direct gefietst’, glimlacht ze. ‘Naast de uitjes doen we spellen en maken we veel plezier.’

Een diepe zucht, van heb je even, volgt op de vraag waarom Stella scout is geworden. ‘Okay…’, vervolgt ze. Weer die mooie glimlach. ‘Ik ben scout sinds mijn zesde. Ik begon vanwege het plezier. Inmiddels kan ik mij geen leven zonder scouting én vrijwilligerswerk voorstellen. Dit hier is als mijn tweede familie. It’s a way of life. Wanneer je niet in deze situatie leeft, dan kun je haast niet begrijpen wat het is om een scout te zijn. Het is een lifestyle, het is niet zoals paardrijden, het is geen sport. Ik gebruik scouting in mijn dagelijkse leven. Je leert simpel te leven. Eigenlijk in alles. Als scout heb je niet veel nodig om iets te doen.’


Auteur

Alexander Drost