STOPPELS

KRAGT-TAAL

Bent u gezegend met een rijk familieleven? Ik bedoel niet rijk in geld maar in liefde? Eigenlijk is er weinig méér waardevol dan dat. Als kind besef je dat niet. Je houdt van je ouders, broers en zussen omdat ze deel uitmaken van je wereld en daar hecht je je aan.

Ik kom uit een groot onderwijzersgezin, een mooi gezin in de ogen van de goegemeente. Nette mensen, aardige kinderen die goed leerden, maar natuurlijk was het niet altijd koek en ei. Het ging erom dat pa en ma tevreden waren. Kinderen zijn gelukkig als hun ouders gelukkig zijn. Huwelijksproblemen waren er om op te lossen niet om te scheiden. Daar was geen geld voor. Bovendien was het een schande.

Nu zijn scheidingen aan de orde van de dag. “Het is beter uit elkaar te gaan dan elke dag ruzie te maken, daar lijden de kinderen onder”. Het lijkt dan of de ouders het belang van de kinderen nastreven, terwijl het gewoon hun eigenbelang is.

Het traditionele gezin lijkt zijn langste tijd te hebben gehad. Allerlei vormen van samenleven zijn mogelijk en eisen dezelfde rechten als in een huwelijk, dezelfde bescherming. Vrijheid, autonomie en zelfontplooiing staan voorop.

Kinderen moeten leren dat zelfstandig zijn erg belangrijk is. Maar de prijs is hoog voor al die vrijheid. Met de welvaart zijn de relatieproblemen ook toegenomen. Scheiden kost veel geld maar dat geld is er dus, de kinderen mogen niets tekort komen. Maar die kinderen betalen wel de rekening.

De opgroeiende jongeren, pubers en adolescenten, hebben het vaak erg moeilijk. Dat zie je niet aan de buitenkant want ze willen meedoen, het leuk hebben en feesten. Ze voelen zich schuldig over hun ongelukkig zijn. Ze komen toch niets tekort? Niemand legt ze een strobreed in de weg, vrijheid blijheid.

Ze hebben alles al meegemaakt, slikken de pil soms al op 15-jarige leeftijd maar wat verwachten ze nog? Een goed betaalde baan? Een belangrijke functie is niet voor iedereen weggelegd. De lat ligt hoog tegenwoordig. Voor velen te hoog en dan verdwijnen die jongeren in een burn out of erger.

Dit is wel een somber scenario en dat geldt zeker niet voor alle jongeren.

Maar sensatie en ongeluk wordt breed uitgemeten in de media en krijgt teveel aandacht. Die aandacht kunnen we beter investeren in onze kinderen. Ik ben daarin tekort geschoten. Liefde, aandacht en zorg is essentieel, materie, geld en goederen is bijzaak.

mefkragt@gmail.com