STOPPELS

Over een week beginnen de scholen weer en eerlijk gezegd heb ik er wel zin in. Na een lange zomervakantie lijkt alles weer mogelijk. Ik kijk uit naar nieuwe kennis, nieuwe vriendschappen en heb een berg goede voornemens. Dit jaar ga ik echt iedere keer mijn huiswerk maken, mijn samenvattingen beter bijhouden en eerder beginnen met leren voor toetsen. Ik weet heus wel dat deze beloftes aan mezelf zinloos zijn. Eenmaal in de sleur van alledag dein ik gewoon mee op alle verplichtingen en probeer alle ballen hoog te houden. Toch is het lekker om de illusie te hebben dat dit jaar anders wordt. Dat geldt ook voor vriendschappen. Na de zomer worden de onderlinge verhoudingen herzien en weerlegd. Hoewel de stamklassen ongeveer gelijk blijven, is de samenstelling van clustergroepen ieder jaar anders en dat heeft effect op vriendschappen en samenwerkingen. Zo moet je in elke eerste les een beslissing maken naast wie je gaat zitten. Deze beslissing moet u niet onderschatten want hoe provocerend jongeren soms lijken, ze houden graag vast aan gewoonten en rituelen. Het is dus van belang dat je naast een leuk iemand gaat zitten want je zit er de rest van het jaar aan vast. Niet omdat de leraren dat graag willen, maar omdat je anders gedonder krijgt met je klasgenoten. In de onderbouw moesten we ons wel aan een vaste plattegrond houden. Ieder schooljaar begonnen we namelijk met nieuwe leraren die in meer of mindere mate probeerden onze namen te leren. De eerste schoolweek was een feestje. Sommige leraren gaven een complete powerpointpresentie ter introductie, anderen waren vooral nieuwsgierig naar de familiegeschiedenis van hun nieuwe leerlingen. Hele lesuren gingen op aan geklets en van huiswerk was nog even geen sprake. Volgende week hoef ik echter niet te rekenen op verspilde lesuren. Er moeten dit jaar examens gemaakt worden en ik hoor het ze al zeggen: ‘Het is een kort schooljaar dus we gaan meteen beginnen.’

Elisa Maayeshi