Drok op weg naar werkrecord

VOLLENHOVE

Bij Concern voor Werk aan de Productieweg in Emmeloord was het gistermiddag groot feest. Jan Drok uit Vollenhove vierde dat hij er een halve eeuw werkt.

Met een taxi werd de jubilaris van huis gehaald in Vollenhove, waar hij in een aanleunwoning van Nieuw Clarenberg woont. ‘Ik word iedere dag opgehaald door een taxi van Vloettax. Wat dat betreft ben ik net een minister’, grapt hij in de kantine van het bedrijf, twee dagen voor het grote feest. Hij begon 50 jaar geleden op 12 augustus bij de Streekwerkplaats Noordwest Overijssel. ‘Ik moest piepschuim snijden. Dat deed je dan met een gloeidraad. Dat piepschuim was voor reddingsboeien, geloof ik.’

Boer

Zijn vader was veehouder op een boerderij tussen Vollenhove en Sint Jansklooster, maar het boerenbedrijf heeft hem nooit aangetrokken. ‘Nee, niet voor mij. Ik had daar geen aardigheid aan en je moet er ook wel verstand van hebben’. Om de boeren te steunen drinkt hij wel twee glazen melk tijdens de theepauze op het werk en met koffiemelk is hij ook niet zuinig. ‘Ja nu even zes zakjes in een kop koffie, maar gemiddeld zijn dat er vier hoor. De boeren hebben het niet gemakkelijk.’

Op de werkvloer in Vollenhove passeerde van alles, maar met name ook het afmaken van de porceleinen zekeringen die je vroeger in meterkasten had, herinnert hij zich nog heel goed. ‘Daar moesten we ringetjes opdraaien en dan ging er een stripje in.’ Het werk in Vollenhove verhuisde in 1970 naar Emmeloord waar hij al snel op de metaalafdeling kwam. ‘Schroefdraad nippels draaien. Dat was leuk werk.’

Drok noemt zo uit de losse pols de kenmerken van de producten nog. ‘Dat waren LDN 3/4 duims buizen met een omtrek van 27 en een diameter van 19 mm. Maar je had verschillende maten hoor.’ Dagelijks verwerkte hij 500 buizen. Toch was het werken in de metaal niet helemaal aan Drok besteed. ‘Toen ik in 2002 op de inpakafdeling terechtkwam, beviel dat veel beter. Op 22 februari moest ik naar een bedrijfsarts en op 25 februari kreeg ik een baan op die afdeling. Toen heb ik op koek getrakteerd.’

Vliegbasis

‘Ook moeder, die toen nog leefde, was blij. Ze zei: ‘Je ziet er nu stukken schoner uit.’ Het was inderdaad vies in de metaal, dat kwam door de olie. Maar er was ook veel lawaai op die afdeling. Alsof ik op de vliegbasis werkte. De draaibanken zijn later omgebouwd en maakten toen niet meer zoveel lawaai.’

Op de inpakafdeling passeren alle voorkomende werkzaamheden, zoals stickerwerk, aan de sealmachine en dozen vouwen en plakken. Ook maakte hij schilderijlijstjes van Sunshine af door ze aan elkaar te nieten. Drok werkt momenteel nog drie dagen in de week, op maandag, dinsdag en woensdag. Dat zijn ook de dagen dat hij thuis zijn eigen potje nog kookt. ‘De andere dagen van de week eet ik in het restaurant van Nieuw Clarenberg.’

Met een hulp in de huishouding en begeleiding van Triade redt hij zich prima. In zijn vrije tijd volgt hij vooral het nieuws. ‘Je moet toch op de hoogte blijven’, zegt hij vragend. De nieuwsprogramma’s op tv verslindt hij en overdag staat vaak Radio 1 aan en dagelijks valt De Stentor op de deurmat. ‘Het is toch wel bijzonder dat Lili en Howick nu mogen blijven en juist staatssecretaris Mark Harbers nu moet onderduiken.’

‘Ja minister zou wel iets voor Jan zijn, zegt een collega een tafel verder. Drok glundert erbij. ‘Ik blijf hier nog mooi een jaar werken. Het is leuk en gezellig. Volgend jaar september ga ik met pensioen dan heb ik hier 51 jaar en 4 maanden gewerkt.’ Als hij dat meemaakt is hij recordhouder bij Concern voor Werk. Nog niemand werkte er zo lang. ‘Ja dat zou mooi zijn.’

Cees Walinga