Ontbijt voor trouwe zwemmers

Emmeloord

Ze noemen zich de Vroege Zwemmers. Al zo’n 40 jaar trekken ze vijf ochtenden per week baantjes. Samen hebben ze al ruim 50.000 kilometer gezwommen. Tijd voor waardering vindt het Bosbad.

Donderdagochtend 20 september om half 8, na de dagelijkse zwemronde van de groep, worden de zwemmers in de koffiecorner onthaald met een ontbijt. Sportwethouder Wiemer Haagsma en directeur Marcel Jagersma spreken de sporters toe en tonen hun waardering door iedereen een goedgevulde zwemtas en een 10-badenkaart te overhandigen. Dit wordt zeer gewaardeerd. Jaap Schaap zwemt al 40 jaar en heeft 10.000 kilometer op zijn zwemteller staan. ‘Prachtig dat het Bosbad er op deze manier aandacht aan besteedt en bijzonder dat de wethouder erbij is’.

Bijzondere gast

Naast de 7 zwemmers is er nog een bijzondere gast uitgenodigd: Gerda Lemstra. In voormalig zwembad De Kinkhoorn heette Gerda de zwemmers elke ochtend al welkom, eerst als zweminstructrice en later in het Bosbad als receptioniste. Sinds 3 jaar is ze met pensioen. Omdat ze zo lang met de zwemmers is opgetrokken, mag ze ook meegenieten van het ontbijt.

Voor de 7 baantjestrekkers is zwemmen een belangrijke start van de dag. Ine Elshof is een van hen: ‘Bewegen vind ik belangrijk. Met zwemmen krijg ik vrijwel nooit blessures en daarom doe ik dat al 45 jaar. In totaal heb ik er al 10.000 kilometer op zitten.’ Gemiddeld komen de 7 zwemmers al 40 jaar naar het zwembad. Er is inmiddels een band ontstaan. Nel Stam: ‘Als er iemand niet is, dan mis je die.’

Grapjas

Het ontbijt lijkt net een reünie. De verhalen komen al snel los en allerlei personen en situaties passeren de revue. Fokko Fennema wordt gezien als de grapjas van de groep. Zo is hij eens in Sinterklaaspak van de hoge duikplank gesprongen en ook een keer als Kerstman naar het zwembad gekomen. ‘Vroeger was het water van het buitenbad nog niet verwarmd. Dan nam ik weleens een zakflesje berenburg mee en zette die op de rand van het zwembad. Als iemand het koud had, kon ie er een slokje van nemen.’

De groep heeft ook leuke gewoontes ontwikkeld. Bate Zijlstra vertelt: ‘Als er iemand jarig is, dan zingen we altijd voor hem of haar. Vroeger kochten we ook nog cadeautjes voor elkaar, maar daar zijn we mee gestopt.’ Nel Stam vult aan: Elke ochtend zijn we er 10 minuten te vroeg om nog even bij te kletsen. Daarna kleden we ons om en gaan het water in.’

Diploma

Jan Salomons was vroeger doodsbang voor water. Op een verjaardag besloot zijn bezoek hier verandering in te brengen door samen met hem op zwemles te gaan. Op zijn zevenentwintigste behaalde hij zijn diploma en daarna is hij blijven zwemmen. Fenny Uitslag maakte toen ook al deel uit van het groepje waarmee hij zwom. ‘Ik zwem dagelijks zo’n 20 baantjes, dat is een halve kilometer.’ Inmiddels hebben de zwemmers allemaal de pensioengerechtigde leeftijd behaald. ‘We blijven zwemmen. Het is gezellig en houdt ons soepel en energiek.’