Oh oh Emmeloord

Campert

Columnist Martin Bril heeft heimwee naar Nederland. Dat kan ik me voorstellen als je – pas op, wrang grapje - tussen zes plankjes op begraafplaats Zorgvlied ligt, maar het is tevens de titel van één van zijn bundels. ‘Heimwee naar Nederland bevat de mooiste stukken die Bril over ons land schreef. Geen dorp blijft onbesproken, geen visboer onbezocht’, aldus de tekst op de achterflap. Mooi werk die Bril: beetje rondtoeren door Nederland, het oor wat te luisteren leggen, de ogen de kost geven en dan zo tegen vijf uur de Volvo weer aantrappen en huiswaarts keren. Thuis bij de haard een stukje tikken en morgen opnieuw op pad zonder bestemming. ‘Geen dorp blijft onbesproken,’ aldus de achterflap. Nou, dat zullen we eens even controleren. Achter in het boek vind ik een index. En kijk, daar gaan we al. Onder het kopje Flevoland geen Emmeloord. Wel ‘Noordoostpolder’ met daarnaast de titel van de column en de pagina in het boek. ‘Mooie brug die Ketelbrug,’ schrijft Bril. ‘Verbindt de Noordoostpolder en de Flevopolder, overkapt het Ketelmeer.’ Als hij over de brug rijdt ziet Bril onder zich een groot binnenvaartschip onder de brug vandaan komen.

Waar ik hoopte dat hij vervolgens snel de Noordoostpolder binnen zou rijden en iets zou schrijven over de omgeving die ik ken, blijft de column hangen bij het schip. Bril komt de Ketelbrug brug niet af en begint in plaats van door te rijden, te verhalen over de romantiek van de binnenvaart. Stoere mannen die het dek schrobben, door moeder de vrouw geborduurde gordijntjes achter de raampjes. Witte lakens die wapperen in de wind, de Nederlandse vlag op de achtersteven. Leuk en aardig hoor, maar was dat de Noordoostpolder? Dat ene woord?! ‘Geen dorp blijft onbesproken?!’ Schei toch uit man… Ik blader nog wat door. Doe een stukje Welsum en Oostkapelle als mijn oog valt op de afslag Staphorst. Wat krijgen we nou, worden we hier op de koop toe ook nog in de maling genomen?! Martin Bril rijdt iets voorbij Zwolle en nadert de afslag Staphorst. Hij kijkt uit het raampje en ziet in het weiland een reusachtig bord staan: HIER BOUWT DE VRIES EMMELOORD. ‘Ik schrok even,’ schrijft Bril. ‘Ligt Emmeloord niet elders, en wie heeft behoefte aan een tweede Emmeloord? Kenners van Emmeloord weten het antwoord: niemand. Maar kennelijk is er ene De Vries die daarover anders denkt en, die bouwt gewoon in de weilanden bij Staphorst nog een Emmeloord – ja, grapje, want ik ben ook niet gek. Die De Vries is gewoon een bouwondernemer uit Emmeloord die hier een bedrijventerrein aanlegt. Alleen zet dat bord je even op het verkeerde been.’ Een grapje, vindt ie dan grappig… Emmeloord onder uit de zak geven en dan niet eens het lef hebben Emmeloord op te nemen in de Index?! Weet je, eigenlijk was het ook helemaal niet zo’n goeie columnist die Martin Bril. Beetje een verwende zeikerd ook eigenlijk wel... Doe mij maar Campert!